வளர்ச்சி மற்றும் இயற்கையின் இயக்கவியல் -- ஆழமான சுற்றுச் சூழல் கட்டுரை

 

வளர்ச்சி மற்றும் இயற்கையின் இயக்கவியல்

(உத்தர்காண்ட் சமோலி இயற்கைப் பேரிடரை முன்வைத்து)

--அனில் ரஜீம்வாலே

          மிகப்பெரும் விஞ்ஞான சிந்தனையாளர் பிடெரிக் ஏங்கல்ஸ் பல காலம் முன்பே எச்சரித்தார்: “இயற்கையின் மீது மனிதகுல வெற்றி பற்றி நம்மை நாமே முதுகில் தட்டிப் புகழ்ந்து கொள்ள வேண்டாம். நமது ஒவ்வொரு வெற்றிக்கும்

இயற்கை நம்மைப் பழி வாங்குகிறது. எடுத்த எடுப்பில் நாம் எதிர்பார்க்கும் பலன்களை ஒவ்வொரு வெற்றியும் கொண்டு வருகிறது என்பது உண்மையே; ஆனால் அடுத்தடுத்து இரண்டாவது, மூன்றாவது முறை விளைவு முற்றிலும் வேறாக, எதிர்பாராத பாதிப்புக்களோடு –முதலாவது பலன்களையும் வாரிச் சுருட்டிச் செல்லும் வகையில் – அமைந்து விடுகின்றன.”

          அந்த முன்னறிவித்த தீர்க்க தரிசனம் 21 நூற்றாண்டிற்காகவே சொல்லப்பட்டதோ! கோவிட் தொற்றின் காரணமாக உலகெங்கும் அமலான ஊரடங்கு இந்தியாவையும் முடக்கிப் போட்டதுடன், சுற்றுச் சூழலைப் பாதுகாக்க வேண்டிய அவசரத் தேவையையும் அடிக்கோடிட்டு உணர வைத்துள்ளது. இயற்கை முதலில் பெரிய மனதோடு சிறிது மன்னித்து, நாம் எடுத்துக் கொண்ட (மண்) வளத்தினை மீண்டும் இட்டு நிரப்பி இயற்கை தன்னைத்தானே புதுப்பித்துக் கொண்டு பூத்துச் சிரித்துச் சரிசெய்து கொள்கிறது. பனிப் பாறை குன்றுகள் பலநூறு கி.மீ. தொலைவில் கண்ணில்படுகிறது, நதிநீர் மீண்டும் மணிபோலத் தெளிவாகவும், முன்பு அவ்விடத்தில் காணப்படாத இடங்களில் விதவிதமான வண்ணப் பறவைகள் வந்து இறங்குகின்றன, மீண்டும் பச்சைப் பயிர்கள் செழிக்கத் தொடங்குகின்றன. பொதுவாக இயற்கை மேலும் தூய்மையானதாகி நமக்கும் ஒரு செய்தி சொல்கிறது: உங்கள் வளர்ச்சியின் செயல்பாடுகளை, திசை வழியை மாற்றிக் கொள்ளுங்கள!

உத்தர்காண்ட் தரும் படிப்பினைகள் :

பாசாங்குத்தனமான கொள்கையின் முரண்பாடுகள்

          சமீபத்திய உத்தர்காண்ட் மாநில சமோலி மாவட்ட இயற்கைப் பேரிடர், மலைகள் நமக்கு உரத்துத் தெளிவாக சொல்லும் செய்தியாகும். அப்பேரிடரின் பிழிவை நடுங்கும் குரலில் சுருக்கமாக ஒரு பெரிய இயந்திரத்தை இயக்கும் நபர் கூறினார். அவர் மண்ணை வெட்டித் தோண்டும் பெரிய எக்ஸவேட்டர் இயந்திரத்தை இயக்குபவர். ரிஷிகங்கா, விக்ரம் சௌகான் பகுதியில் சுரங்கப் பணிக்காக அதனைச் செய்யும் அவர் கூறினார்: “நான் ஒருநாளும் இயற்கையைப் பாதுகாத்தவன் இல்லை. ஆனால் வெள்ளத்தில் என்னை அடித்துச் செல்லாமல் ஒரு மரம்தாம் என் உயிரைக் காப்பாற்றியது!”. ‘அகழ்வாரைத் தாங்கும் நிலம் போல’ (திருக்குறள் 151) தன்னை வெட்டும் மனிதனுக்கும் நிழல்தரும் மரம்போல அந்த மரம் மனித உயிரைக் காப்பாற்றியது.

          உண்மையில் நமக்கு லட்சக் கணக்கான மரங்கள் வேண்டும். உத்தர்காண்ட் மற்றும் பெரும்பான்மை இமாலயப் பகுதிகள் இரக்கமின்றி அழிக்கப்படுகின்றன, குறிப்பாக கார்ப்பரேட்டுகள் பேராசை லாபத்திற்காக. சிமெண்ட் ஆலைகள், அணைக்கட்டுகள், சாலைகள், கட்டடங்கள் ஹோட்டல்கள், மோட்டல்கள் (காரிலே வந்து  காரிலேயே உணவருந்தும் வசதி உள்ள பரந்துவிரிந்த உணவு விடுதிகள்) முதலிய பலவும் பணக்காரர்கள் வசதிக்காக அங்கே எழுந்த வண்ணம் உள்ளன, இமாலய மலைப் பகுதிகளின் ஆரோக்கியம் பற்றிய கவலை ஏதுமின்றி. இந்தியப் பழங்காலப் பாரம்பரிய பெருமிதங்கள் பற்றி போலி மத உணர்வையும் வகுப்புவாத உணர்வையும் எழுப்புகிறது இன்றைய ஆளும் தரப்பு; ஆனால் அவர்களே எந்த இயற்கை சக்திகள் பல கடவுள்கள், பெண் தெய்வங்கங்களின் ஆலயங்களை எழுப்பக் காரணமானவைகளோ, அதே இயற்கையை அழிக்கின்றனர். இங்கே அங்கே என்றில்லாமல் பெரும் உயரத்தில் நுட்பமான உணர்வுமிகுந்த கர்ண பிராயாகையில் கூட (இயற்கையை அழித்து) சாலைகள், இரயில்வே பாதைகள், பெரும்பாலும் தனியார் மயமான கான்கிரிட் கட்டுமானங்களைத் திணிக்கிறார்கள். (இரண்டு நதிகள் சங்கமிங்கும் இடம் பிரயாகை.  உத்தர்கண்ட் மாநிலத்தில் விஷ்ணு பிரயாகை, ருத்ர பிரயாகை, நந்த பிரயாகை, கர்ண பிரயாகை, தேவ பிரயாகை என்ற ”பஞ்ச பிரயாகை” உள்ளன. இவை அலக்நந்தா நதியுடன் வேறு ஐந்து நதிகள் சங்கமிக்கும் இடங்கள் ஆகும். கர்ண பிரயாகையும் சமோலி மாவட்டத்தில் உள்ளது. இது ’அலக்நந்தா’ நதியும் ‘பிண்டார்’ நதியும் சங்கமிக்கும் இடம். கர்ணன் தவம் செய்த இடமாதலால் அந்தப் பெயர் பெற்றது.) இத்தகைய செயற்கை கட்டுமானங்களால் மலைச் சரிதலும் பெரும் வெள்ளப் பெருக்கும் ஏற்படக் காரணமாகின்றன. போலி தேசியவாதத்தை ஆள்வோர் உதடுகள் உச்சரிக்கும்போது மேற்குலகைப் பார்த்து கண்மூடித்தனமாகப் பின்பற்றுகிறது. பல இடங்களிலும் புதிய கட்டுமானங்களைக் கட்டவும், சுரங்கங்களைத் தோண்டவும் சட்டபூர்வமான தடைகள் உள்ளபோதும் இயற்கையை அழித்தல் தொடர்கிறது. இன்றைய தினம் நிலைகுலையாத இமாலயா பகுதிதான் மிகவும் ஆழமான அழுத்தத்திலும் இயற்கைத்தன்மை காயப்படுத்தப்பட்டு பாதிப்பு மாறுதலுக்கும் உள்ளாகும் நிலையில் உள்ளது.

          இரக்கமற்று மாபெரும் நதிகள் மாசுபடுத்தப்படுகின்றன; அதைச் சுற்றி ‘கங்கா மாதா’ போன்ற ‘மிகப் புனித’ அடையாளங்கள் என்றெல்லாம் பாசாங்குத்தனமான போலி மதவாதப் பிரச்சாரம் மூலம் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. கங்கா, யமுனா போன்ற நதிகளைச் சுத்தம் செய்கிறோம் என்ற பெயரில் லட்சக் கணக்கான கோடி ரூபாய்களும் மறைந்து போனதற்குப் பிறகும் அந்த நதிகள் கழிவுநீர் கால்வாய்களாகத்தான் உள்ளன! இதுதான் முரண்பாடான ஆளும் வர்க்கத்தின் பிளவுபடுத்தும் கொள்கை; அதைப் பயன்படுத்திச் சுற்றுச்சூழலை மேலும் ஏகபோக நிலப்பிரபுத்துவ வர்க்கத்தின் நலனுக்குப் பயன்படுத்துவது.

வளர்ச்சி : நேருவினது மாடலும் ‘காலனிய புத்தி கட்டமைப்பும்’

          ‘நேருவினது மாடலி’ல் அமைந்த பொதுத்துறைப் பிரிவு அடித்தளத்தைத் தாக்குவதற்கான புதிய ஆயுதமே சுற்றுச்சூழல். தற்போதைய பொருளாதார மற்றும்

சுற்றுச்சூழல் பிரச்சனைகளுக்கெல்லாம் அந்த  ‘மாடல்’தான் பொறுப்பு என வலதுசாரி பிரச்சாரம் கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டுள்ளது. (படத்தில் என்எல்சி திறப்புவிழாவில் காமராஜருடன் நேரு) விடுதலைக்குப் பிறகு நாட்டில் ஏற்பட்ட அனைத்து சாதனைகளும் தற்போது  வலதுசாரி பிற்போக்குச் சக்திகளால் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகி வருகின்றன. பழிவாங்குதல் உணர்வால் உந்தப்பட்ட அவர்களது நோக்கம், நேரு மாடல் நிர்மாணித்தப் படைப்பூக்கப் பொருளதாரத்தைப் பிய்த்து எறிவது என்பதே.  

          விடுதலைக்குப் பிந்தைய காலத்தில் ‘காலனிய புத்தி கட்டமைப்பு’ நிலவியதாகக் கூறி, அதுவே சுற்றுச்சூழல் இயற்கை அழிவதற்குக் காரணம் எனவும் குற்றம் சாட்டுகிறார்கள்! எப்படி இருக்கிறது? அது சரி, ‘காலனிய புத்தி கட்டமைப்பு’ என்பதுதான் என்ன? இயற்கையைக் கட்டுப்படுத்தும் அளப்பரிய ஆற்றல் தொழில்நுட்பத்திற்கு இருக்கிறது என்ற ‘எஃகு போன்ற நம்பிக்கை’தான் அது. அந்தக் குயிக்தியான தாக்குதல் திட்டத்தின் கீழ், பக்ரா

நங்கல் (படம் --பஞ்சாபில் உள்ள அணை), பொக்காரோ (ஜார்கண்ட் மாநில எஃகுத் தொழிற்சாலை), பரூனி (மத்திய பீகார் பெட்ரோலிய சுத்திகரிப்பு மற்றும் அனல்மின் நிலையம்), விசாகப்பட்டினம் எஃகுத் தொழிற்சாலை, இரயில்வே முதலாகத் துவங்கும் அனைத்துமே  இயற்கையின் அழிவுக்குக் காரணம் என்ற பிரச்சாரத் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகின்றன. தங்களைத் தாங்களே இயற்கையின் சிறந்த நண்பர்கள் எனப் புகழ்ந்து கொள்பவர்கள், தங்கள் ‘புதிய’ தொலைநோக்குக் கண்ணோட்டத்தை மக்களை நம்பச் செய்ய முயல்கிறார்கள்!

          விடுதலை பெற்றதிலிருந்து தேசம் பின்பற்றும் சுயேச்சையான சுயச்சார்பு வளர்ச்சிப் பாதையை நலிவடையச் செய்ய, ‘இயற்கை சார்ந்த’ (‘eco’) சுற்றுச்சூழல் பிரச்சனையையே மிகச் சாமர்த்தியமாக பயன்படுத்துகிறார்கள். உத்தர்காண்டில் 75 நீர்மின் திட்டங்கள் தற்போது செயல்பாட்டில் உள்ளன என்பதை நாம் குறித்துக் கொள்ள வேண்டும். அந்த எண்ணிக்கையை அளவிறந்து 171 ஆக உயர்த்த திட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்படுகின்றன. (மாபெரும் பாதகமான) இதனைச் செய்வது, மிகவும் உரத்த குரலில் நேருவின் கட்டமைப்பை விமர்சனம் செய்யும் இன்றைய ஆட்சியாளர்களே!

சுதந்திர இந்தியாவும் வளர்ச்சி செயல்திட்ட அணுகுமுறையும்

          சரியான நோக்குநிலையில் விஷயங்களை வைத்து நாம் அணுகினால், சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு இந்தியா, சுயசார்புள்ள -- பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் அடிப்படையில் கட்டியெழுப்பப்பட்ட  ‘தொழில் மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சிப் பாதை’யைப் பின்பற்றியது என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடியும். காலனியத்தால் நீண்டகாலம் பாதிக்கப்பட்டு பிற்போக்குநிலையில் இருந்த இந்தியாவின் அரசியல் மற்றும் பொருளாதாரச் சுதந்திரம் இவை இரண்டையும் பாதுகாக்க, இந்தப் பாதை நமக்குப் பேருதவியாக இருந்தது. இந்த வழிமுறையில்தான் இந்தியா கனரக இயந்திரங்கள் தயாரிக்க முடிந்தது, நவீனமான உற்பத்திச் சாதனங்கள் (சமூக மற்றும் பொருளாதார ரீதியில், குறிப்பிட்ட அரசியல் சூழ்நிலையில், பண்டங்களின் பொருளாதார மதிப்பை உருவாக்குவதற்குப் பயன்படும்-- மனித ஆற்றல், நிதி தவிர்த்த-- இதர மூலப் பொருள் வசதிகளை உற்பத்திச் செய்தல்) உருவாக்குவதற்கும், நவீன கட்டமைப்பைக் கட்டியெழுப்பவும் முடிந்தது. தொழில்நுட்ப அறிவு ஆற்றலைச் சோஷலிச நாடுகள், குறிப்பாக சோவியத் யூனியன் நமக்குத் தேவைப்பட்டபோதெல்லாம் வழங்கின. இப்படித்தான் இந்தியா வலிமையான சுயசார்புள்ள சுதந்திர தேசமாக இன்று தலைநிமிர்ந்து நிற்கிறது.

வளர்ச்சியும் சுற்றுச் சூழலும்

          இந்தச் சாதனைகளைத்தான் இன்றைய ஆட்சியாளர்கள் அழித்துவிடத் துடிக்கிறார்கள். சுற்றுச்சூழல் குறித்த கேள்விகளைச் சரியான நோக்குநிலையில் மட்டுமே அன்றி, அதற்கு வெளியே வைத்துப் பரிசீலிக்க முடியாது. பொதுத்துறை நிறுவனங்களை (பொருளாதார) அதிகாரத்தின் உச்சத்தில் தொடர்ந்து பேணவும், கார்ப்பரேட் நிதிமூலதன முதலாளிகளை ஓர் எல்லையில் வைக்கவும், அதே நேரம் சுற்றுச்சூழல் இயற்கையையும் பாதுகாப்பது எப்படி என்பதே இன்றைக்கு நம்முன் உள்ள கேள்வி. தொழில்மயப்படுத்துதல், வேளாண் வளர்ச்சி முன்னெடுக்கப்படுவதுகூட சுற்றுச்சூழல் அழிவதற்குக் காரணமாகின்றன என்பதில் சந்தேகமில்லை.  ஆனால் தனியார் கார்ப்பரேட்டுகளின் அபரிமித வளர்ச்சி என்பது சுற்றுச்சூழலின் மிகப்பெரிய எதிரி. சுற்றுச்சூழல் இயற்கையைப் பாதுகாக்கும் அதே வேளையில் வளர்ச்சியை எப்படி அடைவது என்பது பற்றிய விவாதத்திற்கு இதுதான் கொண்டுவந்து நிறுத்தியுள்ளது.

          (அரசனை நம்பி புருஷனைக் கைவிடுதல் என்ற பழமொழிக்கேற்ப, கார்ப்பரேட்டுகளை நம்பி) பொதுத்துறை பிரிவை அக்குவேறு ஆணிவேறாகப் பிய்த்து எறிவது இயற்கையைப் பாதுகாக்க உதவாது. அதானி, அம்பானி மற்றும் பிற நிதிமூலதனக் கார்ப்பரேட்டுகள் மற்றும் நிதி ஏகாதிபத்திய வணிகர்களுக்கு மிகப் பெரிய சலுகைகளை வழங்குவதால், அவர்கள் சுற்றுச் சூழலை அழிப்பதை இதற்குமுன் காணாத வகையில் விரைவுபடுத்துகிறார்கள். எந்தவித எதிர்ப்பும் தண்டனையும் இன்றி  (அரசின் ஆதரவோடு) சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புச் சட்டங்களை ஒருசிறிதும் மதிக்காமல் காற்றில் பறக்கவிடுகிறார்கள். சுற்றுச்சூழல் கட்டுப்பாடு உள்ள இடங்களிலேயே நிதிக் குழுமங்களுக்கு அடிப்படைக் கட்டுமானங்களைக் கட்ட மனம்போன போக்கில் தன்னிச்சையான அனுமதிகள் வழங்கப்படுகின்றன; அங்கே அவர்கள் வங்கிச் செயல்பாடுகளையும் தங்கள் வேளாண் வணிக நலன்களையும் மேற்கொள்கிறார்கள் . கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளைப் போல ஒருபோதும் நமது காடுகள், நதிகள், கடல்கள், மண் மற்றும் மலைகள் மிகப் பெரிய ஆபத்துக்கு உள்ளானதில்லை. கட்டுப்பாடற்ற வளர்ச்சிக்குச் சுற்றுச்சூழல் ஒரு தடையாக இருக்கிறது என அவர்கள் கருதிச் செயல்படுகிறார்கள்.

இயற்கையை நிதிமூலக் கார்ப்பரேட்டுகளின் தேவைக்காக வளைப்பது நிச்சயமாக ’காலனிய’ அணுகுமுறையே.

வளர்ச்சிக்கான நமது செயல்திட்ட அணுகுமுறையை மறுபரிசிலனை செய்து அதன் திசைவழியை நாம் நிச்சயம் மாற்றியமைக்க வேண்டிய தேவை எழுந்துள்ளது. அணைகளும் சாலைகளும் நமக்கு அவசியம் வேண்டும்; ஆனால் எப்போது, எங்கே மற்றும் எந்தவகையானது என்ற கேள்வியும் முக்கியம். வளர்ச்சிக்கு உத்தர்காண்ட் பகுதியில் 171 அணைகள் மிக அவசியமா? (2013 ஜூன் மாதம் ஐயாயிரத்திற்கும் மேற்பட்டோரை பலிவாங்கிய) உத்தர்காண்ட் கேதார்நாத் துயத்திற்குப் பிறகு உச்சநீதிமன்ற நிபுணர்குழு அப்பகுதியில் மேலும் அணைகள் கட்டுவது பேரழிவுகளைத் தீவிரப்படுத்தும் எனக் கருத்து தெரிவித்து எச்சரித்தது. பாரா-கிளேசியல் பகுதிகளில் இனியொரு நீர்மின் திட்டமும் கட்டப்படக்கூடாது என்று அக்குழு தீர்மானகரமான பரிந்துரையும் செய்தது. (பாரா-கிளேசியல் என்பது, பனிக்குன்றுகள் உருகுவதால் அருகமைப் பகுதிகளில் வண்டல் மண் குவிந்து, புதிய நிலப்பரப்புகள் உருவாகி, மனிதப் பயன்பாட்டிற்கு ஏற்ற நில அமைப்புமுறை, நேரடியாக பனிக்குன்றுகள் உருவாவதாலும், உருகுவதாலும் அமைவது. இது இயற்கையான நிகழ்வு). கடல் மட்டத்திற்கு மேல் 11,500 அடி உயரத்தில் 1982ல் அமைக்கப்பட்ட உத்தர்காண்ட் மாநில நந்தாதேவி புவிக்கோள (பல்லுயிர் பெருக்க) சரணாலயம் (Nanda Devi Biosphere Reserve) பகுதியில் இனி எந்தவகையிலும் செயற்கையாக வெடிவைத்துத் தகர்ப்பது மிக மோசமான அழிவுகளை ஏற்படுத்தக்கூடிய பின்விளைவுகளை ஏற்படுத்தும்.

உத்தர்காண்டில் பலநூறு கிராமங்களை இடப்பெயர்ச்சி செய்து வேறுஇடத்தில் ‘மறுநிர்மாணம்’ செய்வது சுற்றுச்சூழலை ஆபத்திற்கு உள்ளாக்கும். நொறுங்கிவிழும் நிலையில் உலகின் மிகப்பெரிய கங்கை நதிப்புறத்துச் சுந்தர்வனக் காடுகளின் சுற்றுச்சூழல் நீரில் மூழ்கும் அபாயத்தில் உள்ளன. அந்த அலையாத்தி சதுப்புநிலக் காடுகளிலிருந்து பல லட்சம் டன்கள் கார்பன்-டை- ஆக்ஸைடு வெளியிடப்படுகிறது. (அங்கே வன விலங்குகளின் வாழ்க்கையிலும், கடற்கரை பரிணாமத்திலும் உயிரியல் காரணிகள் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. கடல்அலைகளை ஆத்தி அவற்றின் வீரியத்தைக் குறைத்து ஊருக்குள் கடல் புகாமல் தடுப்பதால் அலையாத்திக் காடு, கண்டல் –மாங்க்ரோ- காடு என்று

பெயர். சிதம்பரத்தை அடுத்த பிச்சாவரம் உலகின் இரண்டாவது பெரிய சதுப்புநில கண்டல்காடு --படம்) அந்தமான் வளர்ச்சித் திட்டம், சுற்றுலா வளர்ச்சி, பிரம்மாண்ட கப்பல் போக்குவரத்துத் திட்டங்களால் தடித்ததோல் போர்த்திய பிரம்மாண்ட ஆமைகள் --கடல் ஜீவராசிகளில் 2மீட்டர் நீளமும் 900 கிலோ எடையும் கொண்ட நீர்வாழ் பிராணி -- போன்றவை அபாயத்திற்கு உள்ளாகின்றன. இவையெல்லாம் பல்லுயிர் பெருக்கப் பாதுகாப்பை அச்சுறுத்தலுக்கு உள்ளாக்குகின்றன.

பொருளாதார –சுற்றுச்சூழல் செயல்திட்டம் :

தொழில்நுட்ப நோக்குநிலை மறுதகவமைத்தல்

          இயற்கையை இதற்கு மேலும் நாம் இழக்க முடியாது. இது, பொருளாதார மற்றும் சுற்றுச்சூழல் அம்சங்கள் ஒன்றொடு ஒன்று தொடர்புடைய உறவால் இணைத்து அணுகுக வேண்டிய பிரச்சனை. பிரம்மாண்ட ஏகாதிபத்திய வணிகக் குழுமங்களைக் கட்டுப்பாடின்றிச் சுதந்திரமாகச் செயல்பட அனுமதித்தால், சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புப் பற்றி ஒருசிறிதும் கவலைப்படாது தன்னிச்சையான வளர்ச்சியை நோக்கி அது செலுத்திவிடும்; குஜராத், கர்னாடகா முதலிய கடற்கரைப் பிரதேசங்கள் உட்பட இதுதான் நடந்தது; இயற்கை மீது மிக அதிகமான தாக்குதல் அங்கெல்லாம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது; அது இமயமலைப் பகுதிகள், நதிகளை மாசுபடுத்தல் மற்றும் வற்றச்செய்தல், லாபத்திற்காக மண்ணைப் பாழாக்கி எரிவாயு எடுப்பது, மிகப்பிரம்மாண்டமான கட்டுமான வேலைகளை நிதிமூல நிறுவனங்களின் உதவியால் எழில்கொஞ்சும் இயற்கையை வெறும் குப்பைக் குவியல் மேடாக்கிக் கொண்டுள்ளன.

          கட்டுப்பாடற்ற நகரமயமாக்கல் பெரிய நகரங்களில்கூட அதிக அளவில் குப்பை குவிவதற்கு இடமாகிறது. இந்த அணுகுமுறையை மேற்கத்திய உலகமும் கண்டிக்கிறது.

          வளர்ச்சி என்பதை (மகாத்மா காந்தி கூறியதைப் போல தொழில்நகரங்களில் மையப்படுத்தி ராட்சச உற்பத்தியில் ஈடுபடுவதற்கு பதில்) சிறு, குறு, நடுத்தர தொழில் நிறுவனங்களுக்கு (MSMEs) மாற்ற வேண்டும்; வீட்டிலேயே சிறு உற்பத்திக் கூடங்கள், வேளாண்மை முதலியவற்றைப் பொதுத்துறை நிறுவனங்கள், வங்கிச் செயல்பாடுகளை உச்சபட்ச அதிகாரமுடையதாக ஆக்குவதன் மூலம் உள்ளூர் முயற்சிகளைத் துவக்க வேண்டும். பொருளாதாரத்தை மையத்தை நோக்கிக் குவிப்பதற்கு எதிராக, ஜனநாயகப்படுத்திப் பரவலாக்க வேண்டிய அவசியத் தேவை எழுந்துள்ளது. உற்பத்தி மையங்கள் என்பன இடிபாடுகளுடைய மிச்ச சொச்சங்களின் குப்பைக் குவியலாக மாறி, நிதிமூலதனமும் சேவைப்பிரிவு மட்டுமே வளர்ச்சி காண்கின்றன. புதிய தொழில்நுட்பங்களின் அடிப்படையில் அவைகளை புதிய நோக்குநிலை மறுதகவமைப்பு செய்ய வேண்டியது அவசியம். நிதிமூலதனங்களின் லாபம் வளர்ச்சி அடையும் போதும், இயற்கை இரக்கமற்று அழிக்கப்படும்போதும் வளர்ச்சி ஒருநிலையில் நின்று போனதே. உற்பத்திக்குப் புதிய மற்றும் தூய்மையான தொழில்நுட்பப் பயன்படுத்துதலின் தேவையைக் கோவிட் ஊரடங்கு வலியுறுத்தியது; பேட்டரி போன்ற டிஜிடல் மற்றும் ஆன்-லைன் தொழில்நுட்பப் பயன்பாடு அதிகரிக்கப்பட வேண்டும். தூய்மையான மற்றும் பசுமையான தொழில்நுட்பம் வளர்ச்சிக்கான ஆற்றலையும் கொண்டுள்ளது, அதே நேரம் சுற்றுச்சூழலையும் பாதுகாக்கிறது.

          வேறுவிதமாகச் சொல்வதென்றால், அரசு / பொதுத்துறை பிரிவுகள் புதிய தொழில் நுட்பத்தின் அடிப்படையிலும், புதிய கடமைகளை முன்னிறுத்தியும் மீண்டும் துவங்கப்பட வேண்டும்; அவைகளின் செயல்பாட்டில் இயற்கையைப் பாதுகாப்பது முக்கிய பங்காற்றும். (ஒரு உதாரணம், வாடிக்கையாளர்கள் முழு திருப்தி அடையாவிட்டாலும் பொதுத்துறை பிஎஸ்என்எல் தொலைதொடர்பு நிறுவனம் தனது செல்கோபுரங்களின் திறனை உயிரினங்களின் உடல்நலனுக்கு பாதிப்பு ஏற்படுத்தாத விஞ்ஞானபூர்வமான சட்டப்படியான வரையறையில் கட்டுப்படுத்தி வைத்துள்ளபோது, தனியார் நிறுவனங்கள் லாபம் ஒன்றையே குறியாகக் கொண்டு அலைவரிசைத் திறனை –உயிரின உடல்நலன் பாதிப்புப் பற்றிக் கவலைப்படாது-- அதிகரிப்பதைச் சொல்லலாம். –மொழிபெயர்ப்பாளர் இணைத்தது).

அரசுக்குத்தான் இயற்கையைப் பாதுகாத்தல், பொருளாதாரத்தை வளர்ச்சி பெறச் செய்தல் என்ற இரட்டை பொறுப்புணர்வு உண்டு. திட்டங்களைச் சரியான திசைவழியில் செயல்படுத்துவதன் மூலம் இந்தக் கடமையை நிறைவேற்ற முடியும். பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் மீண்டும் உச்சநிலை அடைய வேண்டும், நிதி முதலீடு பாய்வதைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். அதே நேரத்தில் அதனது தொழில்நுட்ப அடித்தளத்தை மாற்றி ஏனைய பிரிவுகள் வளர்ச்சிக்கும் உதவ வேண்டும்.  பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் பழைய தொழில்நுட்ப – பொருளாதாரக் கட்டமைப்பு இனியும் நன்கு செயல்பட முடியாது, அவை வழக்கொழிந்தவை. புதிய தொழில்நுட்பம் மக்களுக்கும் தனிநபர்களுக்கும் பயன்படுத்த நட்புரீதியானது. பொருளாதார மற்றும் சுற்றுச்சூழல் பற்றிய பரிவான புரிதல் இவற்றின் இயக்கவியல் ரீதியான ஒன்றிணைப்பே காலத்தின் தேவை. 

          சுற்றுச்சூழல் வளர்ச்சிப் பாதையில் முக்கியமான தடைக்கல் மிகப் பெரிய நிதி ஏகாதிபத்தியங்கள். அவர்கள் புதிய மற்றும் தூய்மை தொழில் நுட்பம் பரவலாக்கப்படுவதில், சிறிய அளவு உற்பத்தி மற்றும் வணிகத்தில்கூட, தலையிட்டுத் தடுக்கிறார்கள். உதாரணத்திற்கு சூரிய சக்தி, பேட்டரி பேனல்கள் மற்றும் போக்குவரத்து அறிமுகப்படுத்துவதை அவர்கள் எதிர்க்கிறார்கள்.  

பேரழிவின் விளிம்பில் சுற்றுச்சூழல்  

          உலகம் சுற்றுச்சூழல் பேரழிவின் விளிம்பில் நிற்கிறது. பருவநிலை மாறுதல் சீர்குலைக்கப்பட்டு கவலைதருவதாக மாறுகிறது. துருவப் பிரதேசங்கள் விரைவாக உருகுகின்றன. காடுகள், பெருங்கடல்களின் கார்பன் உட்கிரகிப்புத் திறன் (Carbon sinks) தீவிரமாகக் குறைகிறது. (காடுகள் முக்கியமாக பெருங்கடல்கள் உலகின் 50 சதவீத கார்பன் வெளியேற்றத்தை உட்கிரகித்து, கார்பன் வளிமண்டலத்தில் சேராது காக்கும் இயற்கையான பெரும்பணியைச் செய்கின்றன. இல்லையெனில் கார்பன் அதிகரிப்பால் புவி வெப்பமயமாதல், துருவங்கள் உருகுதல், பெருவெள்ளம், வறட்சி, கடல்மட்டம் உயர்தல், வளிமண்டல ஓசோன் படலம் பாதிப்பு போன்ற எண்ணற்ற தீங்குகள் ஏற்படும்.கரோனா பாதிப்பும்கூட மனிதர்கள் இயற்கையைச் சீர்குலைத்ததன் விளைவே). நீர்நிலைகளும் காற்றலைகளும் மாசுபடுத்தப்பட்டு சீர்குலைவுக்கு உள்ளாகிறது. இயற்கையின் பல்லுயிர் சங்கிலித் தொடர் பலஇடங்களில் அறுபட்டு நிற்கிறது. எதிர்பார்த்தைவிட விரைவாக புவி வெப்பமயமாதல் உயர்கிறது. பல்லுயிர் பெருக்கம் பாதுகாப்பற்று ஒவ்வொரு நாளும் உயிரினங்கள் மறைகின்றன. பெருவெள்ளம், புயல்கள் மற்றும் வறட்சி பொதுவான சாதாரண நிகழ்வாக மாறுகிறது. சைபீரியா மற்றும் அலஸ்காவும் கூட அபாயகரமான வெப்பநிலை உயர்வால் பாதிக்கப்படுகின்றன. குளிர் பிரதேசத்திலேயே எப்போதும் நிலைத்த உறைபனி (permafrost) மறைந்து அங்கெல்லாம் பசும்புல் வளர்ச்சி தலைகாட்டுகிறது.

          திரும்பிச் செல்லமுடியாத ஓர் இடத்தில் நாம் வந்து நிற்கிறோம். இதற்குப் பொறுப்பு,  அமெரிக்காவால் தலைமை தாங்கப்படும் பெருநிதிமூலதன வணிகமும் ஏகாதிபத்தியமுமே என்பதில் சந்தேகமில்லை. நம் அனைவருக்கும்கூட, தனிநபர்கள் உட்பட, நமக்கான சொந்த பொறுப்பு உண்டு. இது ஒரு போராட்டம் – நாம் வாழும் புவியைக் காக்க, மனித குலத்தை மற்றும் அனைத்து உயிரின வடிவங்களையும் பாதுகாப்பதற்கான போராட்டம். மிக முக்கியமான ஜனநாயகக் கடமையாக வளர்ச்சி செயல்திட்டங்கள் மற்றும் இயற்கைச் செல்வங்களை மறுஆக்கம் செய்வது இவற்றின் சரியான இயக்கவியல் உறவை நாம் அவசியம் கண்டுபிடித்தாக வேண்டும். இது அவசர அவசியம்.

  “சுற்றுச்சூழல் சிதைத்து நாம் அழிவின் தொடக்கத்தில் உள்ளோம் ஆனால், உலகத் தலைவர்களே நீங்கள் பொருளாதாரத்தைப் பற்றி பேசிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். நாங்கள் உங்களை நம்பப் போவதில்லை. எங்கள் கனவுகளை நீங்கள் களவாடிவிட்டீர்கள்!”

                                            --சுற்றுச்சூழல் இளம் போராளி கிரேட்டா துன்பர்க்

          ஐநா காலநிலை மாநாட்டு உரையிலிருந்து

--நன்றி : (நியூஏஜ் பிப்.21 –27)

-- தமிழில்: நீலகண்டன்,

என்எப்டிஇ, கடலூர்

 

பிப்ரவரி 20 (2001) தோழர் இந்திரஜித் குப்தா நினைவு நாள்

 

தோழர் இந்திரஜித் குப்தா பிறந்த நூற்றாண்டு

”வலதுசாரி பிற்போக்கை எதிர்த்துப் போரிட ஒன்றுசேருங்கள்” --  இந்திரஜித் குப்தா

அனில் ரஜிம்வாலே

இளவயதில் இந்திரஜித் குப்தா: 1919 மார்ச் 18-ல் கல்கத்தாவில் பிறந்தார்.  அவரது துடிப்பான செயல்பாடுகளும் பல முக்கிய நிகழ்வுகளும் கொண்ட பெருவாழ்வு இந்திய அரசியலில் --குறிப்பாகப் பாராளுமன்ற ஜனநாயகத்தில்-- ஆழமான தாக்கத்தைப் பதித்துச் சென்றுள்ள ஒன்றாகும். கல்கத்தாவின் (Brahmo family) பிரம்ம (சமாஜ்) குடும்பத்தைச் சார்ந்தவர்.  அந்த வகுப்பைச் சார்ந்தவர்களே அப்போது அரசின் உயர்ந்த பதவிகளை வகித்தார்கள். மரபார்ந்த வங்காளி உயர்ஜாதியினரான பிரம்மசமாஜ் பிரிவு உபனிஷத்துகளின் போதனைகளால் வழிநடத்தப்பட்டவர்கள்.  கிழக்கிந்திய காலனிய நிர்வாக அமைப்பில் வரலாற்றுரீதியாக  அங்கம் வகித்தவர்கள். பெரும்பாலும் குறிப்பிட்ட சில மேன்மையான பள்ளிகள், கல்லூரிகளில் படித்தவர்கள். ஆங்கில நடைமுறையில் வாழ்ந்த பெரும் பணக்காரர்கள் – பிரிட்டீஷ் பேரரசின் இளைய கூட்டாளிகள் எனலாம். அவர்களே பெங்கால் ராஜதானியின் கவர்னர்கள், உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகள், கமிஷ்னர், கலெக்டர், மேஜிஸ்ரேட்டுகள், கல்கத்தா மருத்துவக் கல்லூரியின் முதல்வர் மற்றும் பேராசிரியர்கள், பெரும் வியாபாரிகள். சுதந்திரப் போராட்ட அரசியலைப் பொருத்தவரை மிதவாதிகள், மேதகு மகாராணியின் கீழ் செயல்படும் அமைப்பை விரும்புவோர் என்றெல்லாம் வலையதளத் தேடலில் கூறப்பட்டுள்ளன.)

            குப்தாவின் தந்தை இந்திய அக்கௌண்டன்ட் ஜெனரல், மூத்த சகோதரர் மேற்கு வங்க அரசின் தலைமைச் செயலாளர். இந்திரஜித் குப்தாவின் பள்ளிப் படிப்பு சிம்லாவில், அப்போது அவரது தந்தை அங்கேதான் பணிசெய்தார். 1937 டெல்லியில் செயின்ட் ஸ்டீஃபன் கல்லூரியில் பட்டம் பெற்றார். அவருடைய பெற்றோர் உயர்படிப்பிற்காக அவரை இங்கிலாந்து அனுப்பினர். கேம்பிரிட்ஜ்  கிங்ஸ் கல்லூரியில் படித்தார். அதுவரையில் இந்திரஜித்திற்கு அரசியலில் ஆர்வம் ஏதும் இல்லை – அவ்வளவு ஏன் துடிப்பான மாணவர் அரசியல் இயக்கச் செயல்பாடுகளில் கூட ஈடுபட்டதில்லை.  இதனால் அவரின் எதிர்கால வாழ்க்கை குடும்ப பாரம்பரியத்தின் வழியில் அவரது பெருமைமிகு குடும்ப உறவினர்களின் காலடித் தடத்தை ஒட்டியே அமையும் எனப் பெரிதும் நம்பப்பட்டது.  ஆனால் நிகழ்வுகள் வித்தியாசமாக வேறு பாதையில் திரும்பியது.

தோழர்களைச் சந்தித்தார் : இங்கிலாந்தில் பெரும் ஆளுமைகளோடு அவருக்குத் தொடர்பு ஏற்பட்டது.  வரலாற்றில் இப்போது அந்தப் பெயர்களே ஆச்சரித்தோடு உச்சரிக்கப்படுவவை.  அவர்களோடு நம் இந்திரஜித் விவாதித்திருக்கிறார், வாழ்ந்திருக்கிறார். RPD எனப்படும் ரஜனி பால்மி தத் போன்ற எண்ணற்றோர் அவரின் பாதையை மாற்றியிருக்கின்றனர். அந்தக் காலம் பாசிசம் தலைகொழுத்த நேரம், அதற்கேற்ப பாசிச எதிர் நடவடிக்கைகளும் உறுதியாக வீறுகொண்டு எழுந்த பெரும்பொழுது.  ஸ்பெனின் குடியரசில் நடைபெற்ற உள்நாட்டுப் போர் இளைஞர்களை ஆழமாக பாதித்தது.  அந்தப் போருக்கு ஆதரவாக தார்மீகப் போராட்டங்கள் இன்டர்நேஷனல் பிரிகேடு முதலிய வடிவங்களில் பெருகின.

            இந்திரஜித் குப்தாவின் ஒன்றுவிட்ட சகோதரர் ரேனுசக்ரவர்த்தி அவரை இந்தியன் மஜ்லிஸ், ஐரோப்பியாவில் படிக்கும் இந்திய மாணவர் சொஸைட்டி கூட்டமைப்பு முதலிய மாக்ஸியம் கற்கும் மாணவக் குழுக்களுக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்தார். அந்தக் குழுக்கள் பிரிட்டன் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியோடு (GPGB) தொடர்பில் இருந்தனர். அவைகளில் இருந்த ஆளுமைகள்தான் எவ்வளவு பேர்? புகழ்மிக்க நிகில் சக்ரவர்த்தி, பூபேஷ் குப்தா, ரேனுசக்ரவர்த்தி, மோகன் குமாரமங்களம், என்.கே. கிருஷ்ணன், ஜோதி பாசு, ரொமேஷ் சந்திரா முதலானோர். பொதுஉடைமைத் தத்துவம், கம்யூனிச பிரசுரங்கள்- சஞ்சிகைகள் முதலியவற்றில் இந்திரஜித் குப்தாவிற்குப் பெரும் ஆர்வமும், இயக்க நடவடிக்கைகளில் ஈடுபாடும் உண்டாயிற்று.  இவற்றோடு கூட நேரு, ஜெடி பெர்னால், லிட்டன் ஸ்ட்ரேச்சே இன்னபிறவற்றையும் கற்றார்.  1939லேயே தனது குடும்பத்தினருக்குத் தன்னுடைய பாதை மாற்றத்தைத் தெரிவித்ததோடு மட்டுமின்றி இனி அரசு வேலைக்கோ அன்றி குடிமைப்பணி தேர்வுகளையோ எழுதப்போவதில்லை என்ற தனது கருத்தையும் பிரகடனப்படுத்தி விட்டார். இதனால் எல்லாம், குப்தா தனது படிப்பைக் கைவிட்டாரோ எனில் இல்லை என்பது மட்டுமல்ல – அவர் உறுதியாகக் கூறியிருக்கிறார், ”ஒருபோதும் ஒரு பொதுஉடைமை மாணவன் தனது கல்வியைக் கைவிடவே கூடாது”.  இந்திரஜித் குப்தா படிப்பில் தனது சிறந்த ரிக்கார்டை நிலைநாட்டியிருக்கிறார் – குறிப்பாக பொருளாதாரம் மற்றும் வரலாற்றில் சிறந்து விளங்கினார்.  1940ல் கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக் கழகத்திலிருந்து  அவர் தனது (Tripos) ட்டிரிபோஸ் பட்டம் பெற்றார்.

 

கம்யூனிஸ்ட்டாக இந்தியா திரும்பல் : 1939ல் இரண்டாவது உலக யுத்தம் வெடித்தது. இந்திரஜித் குப்தா லிவர்பூலிருந்து புறப்பட்டு –சூயஸ் கால்வாய் மூடப்பட்டதால் -- ஐந்து வார கப்பல் பயணத்திற்குப் பிறகு பம்பாய் வந்தார்.  திரும்பி வந்தவுடன், தலைமறைவு இயக்கமாக இயங்கிய இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தலைமையிடம் தொடர்பு கொண்டு, முழு நேர கட்சிப் பணிக்குத் தன்னை ஒப்புவித்தார். சிலகாலம் காத்திருப்பில் வைத்தபின் அவரை லக்னௌவிலிருந்து தலைமறைவாகச் செயல்பட அறிவுறுத்தப்பட்டார். அவருடைய பணி, தனக்கான பதுங்கிடத்தை ஏற்பாடு செய்துகொண்டு, செய்தி சுமந்து செல்லும் ’தபால்கார’ராக –கூரியர் மேனாக-- வண்டி வண்டியாய் அறிக்கைகளையும் தஸ்தாவேஜ்களையும் செய்திகளையும் உரிய இடத்தில் கொண்டு சேர்ப்பது.  அந்தச் சாகசப் பணியில் இந்திரஜித் சிலிர்த்துப் போனார்.  பின்னர் அவர் கட்சியின் தலைமையிடமான மும்பைக்குக் கட்சியின் பொதுச் செயலர் பிசி ஜோஷி அவர்களின் நேரடி பார்வையின் கீழ் மாற்றப்பட்டார்.  அங்கு இந்திரஜித் மத்திய தபால்காரர்.  அங்குக் கட்சியின் உயர்மட்டத் தலைவர்கள் ஜோஷி, சோமநாத் லாகிரி, பவானி சென் முதலானோரின் இரகசிய இயக்க நடவடிக்கைகளில் அவர் உடன் பங்குபெற்றார்.  

தொழிற்சங்கத் தலைவரானார்: 1942ல் இந்திரஜித் குப்தா பெங்காலுக்கு மாற்றப்பட்டார், அங்குள்ள சணல்ஆலைத் தொழிற்சங்கத்தில் பணியாற்றுவதற்காக. பின்னர் துறைமுகத் தொழிலாளர்களோடும், இரயில்வே தொழிலாளர்களோடும் பணியாற்றினார்.  அகில இந்திய துறைமுக கப்பல் கட்டும் தொழிற்சங்க கூட்டமைப்பின் (All India Port and Dock Workers Federation) பொதுச் செயலாளராகவும், அதன் தலைவராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி வரலாற்றின் கடினமான, இடர்பாடுகள் மிகுந்த காலமான 1948 –49 களில் இந்திரஜித் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்.  புகழ் மிக்க முக்கியமான தொழிற்சங்கத் தலைவராக ஏற்றம் பெற்றார். 1980-ல் அகில இந்திய தொழிற்சங்கக் காங்கிரஸ் ஏஐடியுசி அமைப்பின் அகில இந்தியப் பொதுச் செயலராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். உலகத் தொழிற்சங்கங்களின் கூட்டமைப்பிலும் ஆர்வத்துடன் இணைத்துக் கொண்டு செயலாற்றினார். 1998-ல் WFTU–ன் தலைவராகவே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.  மிகுந்த உழைப்பும் ஆழமான ஆய்வும் மேற்கொண்டு அவர் எழுதிய புகழ்மிக்க புத்தகமே ’சணல் ஆலைத் தொழிலில் முதலீடும் தொழிலாளர் உழைப்பும்’.  இன்றும் அந்த ஆலைத் துறை பிரிவில் அந்நூலே சட்ட புத்தகம் – வேதாகமம்.

 

ஒப்பில்லாத உயர்தனி பாராளுமன்றவாதி : 1960-ல் நிகழ்ந்த இடைத்தேர்தலில்  தென் மேற்கு கல்கத்தா தொகுதியின் பாராளுமன்றப் பிரதிநிதியாக இந்திரஜித் குப்தா மக்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.  அதனையும் சேர்த்து 11 முறை மக்களவைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, இடையே 1977—80 ஆண்டுகளின் சில காலம் நீங்கலாக, மொத்தம் 37 ஆண்டுகள் சேவை புரிந்துள்ளார்.  அலிப்பூர், ஃபசிர்ஹட் தொகுதிகளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தியும் ஏனைய காலம் முழுவதும் மித்னாபூர் தொகுதியின் பாராளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்துள்ளார்.  பத்தாவது மக்களவைத் தொடங்கி 13வது மக்களவைக் கூடும் வரை அவையின் மூத்த உறுப்பினர் என்ற வகையில் இடைக்காலச் சபாநாயகராக அனைவருக்கும் பதவிப் பிரமாணம் நடத்தி வைத்துள்ளார்.  இந்திரஜித் குப்தா அவையின் மூத்த உறுப்பினர் மட்டுமல்ல, மிக நீண்ட காலம் பாராளுமன்ற உறுப்பினராகச் சேவை புரிந்தவருமாவார்.  1992-ல் மிகச் சிறந்த பாராளுமன்றவாதி விருது வழங்கி கௌரவிக்கப்பட்டார். தனக்கெனவோர் தனித்த முத்திரையைப் பதித்துப் பாராளுமன்ற வரலாற்றில் போற்றுதலுக்குரிய இடத்தைப் பெற்றார்; “பாராளுமன்றத் தந்தை “ எனவும் புகழப்படுகிறார்.

 மாடல் கம்யூ. எம்பி : அவரது பாராளுமன்ற உரைகள் மிக உன்னிப்பாக அனைவராலும் கவனமாகக் கேட்கப்பட்டது.  பாராளுமன்றத்தின் உள்ளே அவரது செயல்பாடுகள் ஒவ்வொன்றும் பாராளுமன்றச் சட்டம், விதிமுறைகள், மரபுகளை மிகக் கறாராகப் பின்பற்றி அமைந்தன.  அவர் ஒரு முன்மாதிரி கம்யூனிஸ்ட் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்.  பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள் எவ்வாறு நடந்து கொள்ளவேண்டும், அவை நடவடிக்கைகளில் எப்படி முன் தயாரிப்புகளுடன் வர வேண்டும் என்பதைத் தன் வார்த்தைகளால் அன்றி தனது செயல்களால் மற்றவர்களுக்கு ஒப்பற்ற முன்மாதிரியாகத் திகழ்ந்தார்.  பாராளுமன்ற வட்டாரத்தில் கட்சிப் பாகுபாடுகள் தாண்டி அனைவராலும் மிகவும் நேசிக்கப்பட்டவராக, புகழ் ஓங்கியவராக, பெரிதும் மதிப்பும் மரியாதையும் மிக்கவராக விளங்கினார். பாராளுமன்ற வளாகத்தில் பணிபுரியும் கீழ்நிலை பாதுகாவலர் தொடங்கி பாராளுமன்ற அலுவலக எழுத்தர்கள் பணியாளர்கள் வரை அனைவரும் அன்போடும் பாசத்தோடும் நினைவுகூரப்படுபவராக அனைவரோடும் தனிப்பட்ட மனித உறவைப் பேணியவர் இந்திரஜித் குப்தா.

பாராளுமன்ற நிலைக்குழு தலைவர்

1995-96 ல் இந்திரஜித் குப்தா பாதுகாப்புத் துறைக்கான பாராளுமன்ற நிலைக்குழு தலைவராகச் செயல்பட்டார். துணைவிதிகள் சட்டமியற்றுதல், மேல் முறையீடு, நூலகக் குழு முதலான பல்வேறு குழுக்களின் உறுப்பினராகவும் இருந்தார். பாராளுமன்றத்தில், உழைக்கும் பாட்டாளி வர்க்கத்தின்-- தொழிலாளர் பெருந்திரள் மக்களின்--  உண்மையான பிரதிநிதியாக இந்திரஜித் குப்தா இருந்தார். அவர் பாராளுமன்றத்தில் நுழைந்ததே நன்கறியப்பட்ட  தொழிற்சங்கத் தலைவராகத்தானே! தொழிலாளர்களின் மத்தியில் உழைத்தவர், செயல்பட்டவர் என்ற வகையில் தொழிலாளர் வர்க்கக் குரலையும் அவர்களின் ஏனைய கோரிக்கைகளையும் வலிமையாக மக்களவையில் முன்வைத்தார். சமூக, தேசிய பிரச்சனைகளும் அவரது குரலில் நன்கு எதிலொலித்தன.

 அப்போது விவாதங்களில் அவர் பேசாத விஷயங்களா? இராணுவம் மற்றும் நாட்டின் பாதுகாப்பு; காவல் துறையினரின் செயல்பாடுகள் மட்டுமின்றி அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சனைகள்; தீவிர வாதத்திற்கு எதிராக – பாதுகாப்பிற்கு ஆதரவாக; சாதி – மத – இன வேறுபாடுகளை முன்னிறுத்தி நடக்கும் பிளவுவாதங்களுக்கு எதிராக, மதச்சார்பின்மை கொள்கைக்கு ஆதரவாக– மதநல்லிணக்கத்தை வலியுறுத்தி; தேசிய ஒருமைப்பாட்டை உயர்த்திப் பிடித்து நிற்றல்; பொருளாதாரப் பிரச்சனைகள், அதன் அரசியல் தாக்கம்; வெளிஉறவுக் கொள்கை மற்றும் உலகளாவிய பிரச்சனைகள்;  தொழிலாளர்கள், தொழிற்சாலைகள் பற்றிய பிரச்சனைகள்; பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சனைகள் --அவர்களின் நிலை குறித்த கேள்விகள்; அரசியல் அமைப்புச் சட்டம் மீது தொடுக்கப்பட்ட வினாக்கள்-- விளக்கங்கள்; தேர்தல் சீர்திருத்தம் –விகிதாசார பிரதிநிதித்துவத் தேர்தல் முறை; இப்படி எத்தனை.. எத்தனை.. தலைப்புகள்.  அதுமட்டுமா, மத்திய உள்துறை அமைச்சராக எத்தனை உரைகள் என இப்படிச் சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.  

அவரது உரைகள் மிகுந்த உழைப்புடன் நேர்த்தியாக முன்தயாரிப்பு செய்யப்பட்டவை; அவை அனைவராலும் சிதறா கவனத்துடன் கேட்கப்பட்டன.  ஆழமான ஆய்வின் வெளிப்பாடே அவர் பாராளுமன்றத்தில் எழுப்பிய கேள்விகள். (மார்க்சும் நூலகமும் போல) பாராளுமன்ற நூலகத்தில் அவர் மிகவும் அறியப்பட்டவராக இருந்தார். அவர் உண்மையைப் பேசினார், புள்ளிவிபரம் தரவுகளுடன் பேசினார். உதாரணத்திற்கு, பாதுகாப்புத் துறை பற்றிய கேள்விகள் கேட்கும்போது  ஏதோ அந்தத் துறையே அவர் பொறுப்பில் இருப்பதாகப்படும் – அந்தத் துறையின் மூலை முடுக்கு, சிறிதும் பெரிதுமான நுட்பங்கள் அத்தனையும் அவருக்கு அத்துப்படி, என்னும்படி அவரது கேள்விகள் இருக்கும். புரூலியா பகுதியில் ஆயுதங்கள் வீசப்பட்ட சம்பவத்தில் அரசின் தோல்வியை அடுத்து, பாதுகாப்புத்துறை பாராளுமன்ற நிலைக்குழு தலைவர் பொறுப்பிலிருந்து விலகினார். அரசியல் உயர் அளவீடுகளைப் போற்றிக் காப்பதில், அரசியல் மாண்புகளை மதிப்பதில் கறாரானவராக இருந்தார்.

தொழிலாளர் பிரச்சனைகள் –சட்டம் இயற்றுவது குறித்த உரைகளில் இடம் பெற்ற பொருள் தலைப்புகள்தான் எத்தனை..எத்தனை! தொழிற்சாலைகளில் பணி, பணித்தன்மை; குறைந்தபட்ச கூலி, ஊதியம் வழங்கப்படுதல், போனஸ்; தொழிற்சங்கங்கள். தொழிற்சங்க உரிமை, சணல் ஆலை ஊழியர்களின் படுதுயர் பணிச்சுமை, பீடி புகையிலைத் தொழிலாளர் பிரச்சனை என ஏராளம்.  விவசாயப் பிரச்சனைகளைத் துறைசார் ஆய்வு ஆழத்துடன் அணுகுவார்.  தேசியப் பாதுகாப்பு மற்றும் பொதுத்துறை நிறுவனங்களைப் பாதுகாப்பதில் மிக வலிமையுடன் முன்நின்று வாதிட்டவர்.

உள்துறை அமைச்சராக

இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் சார்பில், அவ்வளவு ஏன், இடதுசாரிகளின் சார்பில்கூட மத்தியில் அமைச்சர்களாகப் பணியாற்றிவர் இருவர் மட்டுமே.  ஒருவர் இந்திரஜித் குப்தா; மற்றோருவர் சதுரானன் மிஸ்ரா. 1996-98 ல் HPதேவகௌடா, ஐ.கே. குஜ்ரால் தலைமையில் அமைந்த யுனைட்டட் முன்னணி அரசில் மத்திய உள்துறை அமைச்சராகப் பணியாற்றினார், இந்திரஜித் குப்தா.  மிகப் புதுமையான நவீன அனுபவம்.  அது,  சரித்திர பூர்வமான சம்பவம் –இந்திய அரசியலில் ஏற்படுத்திய தாக்கம் குறித்த ஆழமான பரிசீலனை–புரிதல் இனிதான் செய்யப்பட வேண்டும். மத்திய அரசின் அங்கமாக இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி செயல்பட்டது அந்த முறை மட்டுமே.

 மத்திய உள்துறை அமைச்சராக இந்திரஜித் குப்தா ஆற்றிய சாதனைப் பணிகள் பலப்பல, இன்றும் அவை கட்சி வேறுபாடுகள் கடந்து அனைவராலும் நினைவு கூரப்படுகின்றன.  போலீஸ் மற்றும் நிர்வாகப் பிரிவுகளில் சீர்திருத்தம் கொண்டு வந்தார். அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் மாநிலங்களுக்கிடையேயான கவுன்சில் அமைப்பு பற்றி கூறப்பட்டுள்ளது.  உறவை மேம்படுத்தும் வகையில் அந்தக் கவுன்சிலைப் புத்துயிர்ப்பு செய்து மீண்டும் செயல்பாட்டிற்குக் கொண்டு வந்தது அவர் தேசத்திற்கு ஆற்றிய பெரும் பங்களிப்பு. வட கிழக்கு மாநிலங்களின் முன்னேற்றத்திற்கும் வளர்ச்சிக்கும் அவர் பல திட்டங்களை வழங்கி நடவடிக்கை எடுத்தார். (மத்திய அரசு ஊழியர்களுக்கான ஊதியக்குழுவில் 40 சதவீத ஊதிய உயர்வு என்ற ஒப்பற்ற தீர்வு ஏற்பட அவரது தலையீடே காரணம் என்பதை அந்த ஊழியர்கள் இப்போதும் நினைவுகூர்கிறார்கள்.) அரசியல் கட்சிகளுக்கு அரசே நிதி உதவி வழங்குவது பற்றிய ஆலோசனை வழங்கிட அமைக்கப்பட்ட 8 உறுப்பினர் தேர்தல் சீர்திருத்தக் குழுவின் தலைவராகச் செயல்பட்டார்.  அப்போது அவர் வழங்கிய பல ஆலோசனைகளில் ஒன்று, அங்கீகரிக்கப்பட்ட அரசியல் கட்சிகளுக்கு அரசே நிதிஉதவியைப் பணமாக நேரடியாக அளிக்காமல், (போஸ்டர் – கட்சி பிரசுரங்கள் போன்ற) பொருள் வகை இனமாகத் தரலாம் என்பதும் ஒன்று.  குணாம்ச ரீதியில் மிகப் புதுமையான ஆரோக்கியமான யோசனை இது எனலாம். 

மத்திய உள்துறை அமைச்சராக இந்திரஜித் குப்தா எடுத்த  -- நாம் மறவாது நினைவில் கொள்ளத்தக்க  -- முன்முயற்சிகள் இன்னும் பல உண்டு. கம்யூனிஸ்ட்கள் எப்படிச் செயல்படுவார்கள் என்பதற்கு அவர் ஓர் முன்னுதாரணம்.  கம்யூனிஸ்ட்கள் நேர்மையாக, உண்மையாக, ஆக்கபூர்வமான பங்களிப்பு செய்து ஜனநாயக அமைப்புகளை எப்படி வலிமை பெறச் செய்வார்கள் – அந்த அமைப்புகளை மக்களின் பிரச்சனைகளைத் தீர்த்து வைப்பதில் செயல்பட வைப்பார்கள் என்பதற்கு அவரே உதாரணம்.  (போராட்டங்களின் மூலம் மட்டுமின்றி) அரசில் அங்கம் வகித்து, பாராளுமன்ற முறைமைகளில் ஆர்வத்துடன் பங்கேற்றும் மக்கள்  லட்சியங்களை நிறைவேற்றுவதில் கம்யூனிஸ்ட்கள் முன் நிற்பார்கள் என்பதன் உதாரண புருஷனும் அவர்தான்.

கட்சி செயலாளராக இந்திரஜித் குப்தா. டிசம்பர் 1964ல் பம்பாயில் நடைபெற்ற கட்சி காங்கிரஸில் இந்திரஜித் குப்தா மத்திய செயற்குழுவில் CEC உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றார்.  1971 கொச்சி கட்சி காங்கிரசில் அமைக்கப்பட்ட மத்திய நிர்வாகக் குழுவிற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். 1988 லிருந்து கட்சியின் துணைப் பொதுச்செயலராகச் செயல்பட்டார். ஏப்ரல் 1990ல் இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் பொதுச் செயலராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு 1996-ம் ஆண்டு பாதி வரை அந்தப் பொறுப்பை நிறைவேற்றினார். மத்திய உள்துறை அமைச்சரான உடன் கட்சியின் அந்தப் பொறுப்பிலிருந்து விலகினார். கட்சியின் பொதுச் செயலாளர், பாராளுமன்ற உறுப்பினர் ஆகிய இரு பெரும் பொறுப்புகளை வகித்து வெற்றிகரமாகக் கடமையாற்றினார்.

 இன்றைக்கு நமக்கான அறிவுரை:  அவரது பல ஒப்பற்ற கருத்துகளில் பின்வரும் இரண்டும் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. ”கம்யூனிஸ்ட்கள், மார்க்ஸியவாதிகள்( இன்று வரை) இந்தியாவில் நிலவும் சாதிய முறைமை பற்றி போதுமான அளவு தங்கள் சிந்தனையை, கவனக் குவிப்பை, நியாயமான ஆய்வினை மேற்கொள்ளவில்லை என்றே நான் கருதுகிறேன்”

மற்றொரு அவரது அவதானிப்பு அல்லது நமக்கான கடமை நினைவூட்டல் என்பது, ”நீங்கள் பிரகடனப்படுத்திய உங்கள் லட்சியக் கொள்கைகளை வெற்றிகரமாக அடைய வேண்டும் –நிறைவேற்ற வேண்டும் – என விரும்பினால், பின்னர் அதற்கேற்ற தந்திரோபமான வழிமுறைகளைப் பின்பற்றி  பாஜகவிற்கு எதிரான வாக்குகள் சிதறுவதை –கூறுபடுவதைத் தவிர்க்க அல்லது கூடுமான வரை குறைப்பதற்கு முயற்சி செய்யுங்கள்….”

2001 பிப்ரவரி 20ம் நாள் மறைந்தார்.

-- நியூஏஜ், மார்ச்17-23, 2019 இதழ்

                                                            --தமிழில்:  நீலகண்டன்

என்எப்டிஇ, கடலூர்     

சோஹன் சிங் ஜோஷ்

 

நமது பெரும் தலைவர்கள் வாழ்விலிருந்து:

சில சித்திரச் சிதறல்கள் 26

சோஹன் சிங் ஜோஷ் :

1937 தேர்தல்களில்  வென்ற சிபிஐ சட்டமன்ற உறுப்பினர்

--அனில் ரஜீம்வாலே

நியூஏஜ் (2020 டிசம்பர் 27 – 2021 ஜனவரி 2 இதழ்)

            அமிர்தசரஸ் மாவட்டத்தின் ஆஜ்நல்லா தாலுக்கா, சேதன்பூர் கிராமத்தில் 1898 நவம்பர் 18ம் நாள் சோஹன் சிங் ஜோஷ் பிறந்தார். அவரது குடும்பம் கீழ்மட்ட நடுத்தர வகுப்பு ஜாட் சமூகத்தைச்  சேர்ந்த விவசாயக் குடும்பமாகும். தந்தை லால் சிங், தாயார் தயாள் கவுர்.

            சீக்கியர்கள் மத்தியில் குரு சிங் சபா இயக்கம், சமயம் மற்றும் கல்வி சார்ந்த மேம்பாட்டுக்குப் பாடுபட்டது. இதன் பலனாய் சேத்தர்பூரில் நிறுவப்பட்ட தொடக்கப்பள்ளியில் சோஹன் சிங் சேர்ந்தார். பின்னர் கிருத்துவ மிஷனரிப் பள்ளியான மாஜிதா மிஷன் நடுநிலைப் பள்ளியில் கற்றார். 1916ல் மெட்ரிகுலேஷன் தேர்ச்சி பெற்ற பிறகு அமிர்தசரஸில் உள்ள கால்சா கல்லூரியில் சேர்ந்தார். ஆனால் ஏழ்மை காரணமாகப் படிப்பைப் பாதியில் கைவிட்டார்.

பாம்பேயில்

            அப்போது முதல் உலகப் போரால் (1914 –18) பொருளாதார நெருக்கடிகள் வளர்ந்த காலம். சோஹன் சிங்கின் போர்மேன் தொடர்பால் பாம்பேயில் அவருக்கு ஒரு வேலை கிடைத்தது. அங்கிருந்து ஹூப்ளி சென்று ‘எலெக்ட்ரீஷியன் கிளர்க்’ என்ற விநோதமான பணியில் சேர்ந்தார்: பகல் பொழுதில் எலெக்ட்ரீஷியனாகவும் மாலையில் எழுத்தராகவும் பணியாற்றும் வேலை. ஹூப்ளியில் இருந்த மக்கள் சீக்கியர் எவரையும் பார்க்காத காரணத்தால் அவரை சீக்(கியர்) என்பதற்குப் பதில் ’ஷேக்’ என்று அடையாளப்படுத்தினர்.

            பாம்பே திரும்பிய சோஹன் சிங் சீக்கியர்கள் சபாவின் செயலாளர் ஆனார். அப்போது அவர் தினக்கூலித் தொழிலாளியாகவும் பணியாற்றியுள்ளார். சில காலத்திற்குப் பிறகு சென்சார் (பத்திரிக்கை தணிக்கை) துறையில் மாதம் ரூ100 ஊதியத்தில் பணி கிடைத்தது; அதன் பலனாய் பல புரட்சியாளர்கள், சுதந்திரப் போராட்ட வீரர்கள் மற்றும் கத்தார் பார்ட்டி முதலானவைகளை அறிந்து கொள்ளும் பெரு வாய்ப்பாக அமைந்தது. (கைப்பற்றப்படும்) அக்கடிதத் தொடர்புகளை யெல்லாம் அவர் படிக்க வேண்டியிருந்தது; பின்னர் அவற்றை அழித்துவிட வேண்டும். தணிக்கைத் துறையின் பணியால் அவர் லாபமே அடைந்தார். 1918ல் அது மூடப்பட்டு விட்டது.  

            பின்னர் மாஜிதாவில் ஆசிரியர் வேலையில் சேர்ந்தார்.

அகாலி இயக்கத்தில்

            புனித தர்பார் ஸாஹேப் திறவுகோல்களைக் கைப்பற்றிய அரசு அதனை மீண்டும் அவர்களிடம் வழங்க மறுத்தது. இதனால் ‘சாவிக(ளைத் திரும்பக் கொடு) இயக்கம்’ பஞ்சாபின் சீக்கியர்கள் மத்தியில் தொடங்கியது. தன்னெட்ட் என்ற துணை காவல் கண்காணிப்பாளர் அச்சாவிகளை வைத்திருந்தார். சீக்கியர்கள் அதனைப் ‘பந்த்’இன் பிரதிநிதிகளிடம் வழங்கக் கோரினர். (சமஸ்கிருதத்தில் பந்த் எனில் பாதை, வழி எனப் பொருள்படும். ஒரு சமய குருமார் வழியைப் பின்பற்றுபவர்கள் அந்தப் பந்த் பிரிவைச் சார்ந்தவர் என அழைக்கப்படுவர்)

            சோஹன் சிங் பல கண்டனக் கூட்டங்களை ஏற்பாடு செய்து அனல் கக்கும் உரைகளை ஆற்றினார். அவரது அந்த ‘ஜோஷீலா’ (உற்சாகம் நிறைந்த) சொற்பொழிவுகளால் மிகவும் பிரபலமானார். இதனால் அவர் தன்னை ‘ஜோஷ்’ என்று அழைத்துக் கொள்ள, சோஹன் சிங் ‘ஜோஷ்’ ஆனார். இயக்கத்தின் வலிமை காரணமாகச் சாவிகளைக் குருத்வாரா பிரபந்தக் கமிட்டியிடம் அரசு திரும்ப ஒப்படைக்கும் கட்டாயம் ஏற்பட்டது.

            ஜோஷ், சீக்கிய குருத்வாரா பிரபந்தக் கமிட்டி (எஸ்ஜிபிசி) மற்றும் சிரோன்மணி அகாலி தளத்தின் உறுப்பினர் மட்டுமல்ல எஸ்ஜிபிசியின் நிறுவனத் தலைவர்களில் ஒருவர். பின்னர் அவர் அந்த அமைப்பின் பொதுச் செயலாளர் ஆனார்.  

காங்கிரஸ் கட்சியில்

            1920களின் தொடக்கத்தில் இரண்டு முறை கைது செய்யப்பட்ட ஜோஷ், ‘நபா மகாராஜா’ நிகழ்வின் தொடர்பாக 1923 முதல் 26 வரை பல நீதிமன்ற வழக்குகளைச் சந்தித்தார். மகாராஜா அகாலிகளுக்கு ஆதரவாக இருந்ததால் பிரிட்டிஷ் அதிகாரிகள் அவரைப் பதவியிலிருந்து 1923 ஜூலையில் தூக்கி எறிந்தனர். ஜோஷ் மற்றும் பலரும் சொல்லமுடியாத கொடுமைகளைச் சந்தித்தனர்.  

            விடுதலைக்குப் பிறகு ஜோஷ் காங்கிரஸில் பணியாற்றத் தொடங்கினார். அதனோடு கூட ‘க்ருதி’ (தொழிலாளி) என்ற மாதாந்திர இதழ் வெளியிடும் பொறுப்பையும் ஏற்றார். அந்த இதழை மார்க்சியம் சார்ந்த இதழாக பாங்க் சிங் ‘கனடியன்’, கரம் சிங் சீமா இவர்களுடன் சேர்ந்து 1925ல் சந்தோக் சிங் தொடங்கினார். அதன் முன்னோடிகள் வெளிநாட்டில் இருந்த கத்தார் இயக்கத்தின் வேரடித் தொடர்புடையவர்கள். அந்த வெளியீட்டை ரஷ்யக் கம்யூனிஸ்ட் (போல்ஷ்விக்) கட்சியின் பத்திரிக்கை ‘பிராவ்தா’ வரவேற்றது. 

            விடுதலை இயக்கத்தில் ‘க்ருதி’ பத்திரிக்கை வரலாற்றுப் பங்களிப்பை ஆற்றியது. இந்தப் பத்திரிக்கையில் இதனோடுதான் பகத் சிங் பல மாதங்கள் பணியாற்றி மார்க்சியத்தின் தொடக்கநிலை அறிமுகத்தைப் பெற்றார்.

‘க்ருதி கிசான் கட்சி’ அமைத்தல்

            சிந்தனைச் சிற்பி ம சிங்காரவேலரும் மற்றவர்களும் 1923 மெட்ராஸில் ‘தொழிலாளர் விவசாயிகள் கட்சி’ (WPP) என்ற அமைப்பை நிறுவி லேபர் கிசான் கெஜட் என்ற இதழையும் வெளியிட்டனர். அதுமுதல் பஞ்சாப் உட்பட நாட்டின் பல பகுதிகளிலும் அக்கட்சி கிளைகள் அமைக்கப்படலாயின. 1927ல் ஹோஷியாபூரில் ஜோஷ் தலைமையில் க்ருதி கிசான் பார்ட்டி அமைக்கப்பட்டது. 1928 மீரட்டில் நடந்த அதன் அகில இந்தியக் கூட்டத்தில் பஞ்சாப், பாம்பே, பெங்கால், உ.பி. முதலான பிரதேசங்களிலிருந்து சார்பாளர்கள் கலந்து கொண்டனர். அதில் சோஹன் சிங் ஜோஷ் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். அவர் இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் உறுப்பினராகவும் ஆனார்.

            1928 ஆகஸ்ட் 12ல் பஞ்சாபின் அமிர்தசரஸில் க்ருதி தோழர்கள் முன்முயற்சியால் தொழிலாளர் விவசாயிகள் கட்சி அமைக்கப்பட்டது. இதே குழு இதற்கு முன் 1927லேயே தொழிலாளர்கள் மாநாட்டையும் ஏற்பாடு செய்து நடத்தியது. WPP கட்சியின் இரண்டாவது மாநாடு 1928 செப்டம்பர் 29ல் லியால்பூரிலும் மூன்றாவது மாநாடு 1929 மார்ச் 10 அன்றும் நடைபெற்றன. அதில் (எல்லாம் விதிவிட்ட வழி என்ற) ஊழ் கோட்பாட்டை ஜோஷ் கடுமையாக எதிர்த்து உரையாற்றி, போராடி மாற்றத்தைக் கொண்டுவர முடியும் என்ற நம்பிக்கை தந்தார்.  

            சோஹன் சிங் ஜோஷ் தலைமை தாங்க WPP கட்சியின் அகில இந்திய மாநாடு கல்கத்தாவில் 1928 டிசம்பர் 21 முதல் 23 வரை நடைபெற்றது. வரலாற்றுச் சிறப்புடைய மாநாடு அது. அதில்தான் பூரண சுதந்திரம் என்ற கோரிக்கையைக் காங்கிரஸ் கட்சி ஏற்க வேண்டும் என வலியுறுத்தப்பட்டது. 50ஆயிரம் மக்கள் கலந்து கொண்ட ஆர்ப்பாட்டம் பூரண சுயராஜ்யத்தைக் கோரியது. ஓராண்டிற்குள் காங்கிரஸ் கட்சியை அக்கோரிக்கையை ஏற்கச் செய்வேன் என காந்திஜி உறுதிமொழி அளித்தது மட்டுமல்ல, அந்த வாக்கை அவர் காப்பாற்றவும் செய்தார்.

 ‘நவஜவான் பாரத் சபா’ (இந்திய இளைஞர்கள் சங்கம்) அமைப்போடு தொடர்பு கொண்ட சோஹன் சிங், அந்த அமைப்பு சைமன் கமிஷனுக்கு எதிராகத் தொடங்கிய மிகப் பெரும் இயக்கத்தில் பங்கேற்றார். அந்த அமைப்பில்தான் பகத் சிங் ஊக்கமளிக்கும் வகையில் பணியாற்றினார். எனவே பகத் சிங்கை உருவாக்குவதில் ஜோஷ் மிக முக்கிய பங்கு வகித்தார்.

மீரட் சதி வழக்கு (1929 – 33)

நாடு முழுவதிலிருமிருந்து சோஹன் சிங் ஜோஷ் உட்பட கம்யூனிஸ்ட் கட்சி மற்றும் தொழிற்சங்கத்தின் 32 ஆகப் பெரிய தலைவர்களைக் கைது செய்து மீரட்டில் பிரத்தேகமாகக் கட்டப்பட்ட சிறையில் அடைத்தனர். அவர்களுள் பஞ்சாபிலிருந்து அப்துல் மஜீத் மற்றும் கேதார்நாத் சேகல் இருவரும் இருந்தனர். அந்த நேரத்தில் ஜோஷ்தான் பஞ்சாப் நவஜவான் சபாவின் தலைவராக இருந்தார்.  

தரம்வீர் போல மன்னிப்பு கேட்டுத் தனது விடுதலையை வாங்க விரும்பவில்லை என்று சோகன் சிங் ஜோஷ் தனது அறிக்கையில் தெரிவித்தார். நான் பிரிட்டீஷ் ஏகாதிபத்தியத்தை எதிர்த்துப் போரிடுவேன் என்றார். வழக்கு விசாரணையின்போது ஜோஷ் மிக நீண்ட அறிக்கை தாக்கல் செய்தார். 1933ல் விடுதலையான ஜோஷ் மீண்டும் பஞ்சாபில் கட்சிப் பணியைத் தொடங்கினார்.  1934ல் காங்கிரஸ் சோஷலிசக் கட்சியில் சேர்ந்தார். பஞ்சாபியில் ‘பார்பட்’ (விடியல் காலை எனும் பொருள்படும் ‘Parbhat’) என்ற இலக்கிய இதழை வெளியிட்டார், மீரட்டில் இருந்தபோது வங்க மொழியையும் மராத்தியும் கற்றார்.

1937 தேர்தல்களில் எம்எல்ஏ-வாகத் தேர்வு

வரையறுக்கப்பட்ட வாக்குரிமை அடிப்படையில் நடத்தப்பட்ட 1937 பொதுத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் சோஷலிசக் கட்சி மிகப்பெரும் வெற்றி பெற்றது. 11 மாகாணங்களில் ஆறில் மிகப்பெரும் பெரும்பான்மையும் நான்கில் மிகப் பெரிய கட்சியாகவும் உருவானது; இரண்டில் மட்டுமே சிறுபான்மையாக வந்தது.

வரையறுக்கப்பட்ட அரசியலமைப்பு என்பதை அனைத்து முற்போக்கு அரசியல் கட்சிகளும் எதிர்த்தன. சிபிஐ முழுமையாகச் சட்டபூர்வமான கட்சியாக இல்லாததால் எதிர்ப்புப் போராட்டம் நடத்தும் நிலையில் இல்லை. சுயேச்சையாகவும் காங்கிரஸ் மூலமாகவும் பங்குபெற கட்சி முடிவு செய்தது. பஞ்சாபில் சிபிஐ தலைமறைவாக இருந்ததால் காங்கிரஸ் கட்சி டிக்கெட்டில் தேர்தலில் போரிட்டது.

போட்டியிட்ட ஐந்து கம்யூனிட்டுகளில் நால்வர் காங்கிரஸ் டிக்கெட்டிலும், ஜோஷ், ஆஜ்நல்லா மற்றும் தார்ன் தரண் தாலுக்காக்கள் உட்பட்ட தார்ன் தரண் தொகுதியிலிருந்து ‘கம்யூனிஸ்ட்–சுயேச்சை’யாகப் போட்டியிட்டார்; சுமார் 12ஆயிரம் வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் பிரம்மாண்ட வெற்றி பெற்றார். கேரளா, பெங்கால் மற்றும் சில இடங்களிலும் கம்யூனிஸ்ட்கள் போட்டியிட்டனர். ஜோஷின் வெற்றியைப் பற்றி ‘தி ட்ரிபியூன்’ பத்திரிக்கை, “ஒரு கம்யூனிஸ்ட் பஞ்சாபின் ஆகப் பெரிய நிலச்சுவான்தாரைத் தோற்கடித்தார்” என்று எழுதியது.

அந்த நாட்களில் அது யாரும் அதுவரை கண்டிராத சம்பவம். அது மட்டுமல்ல; சட்டமன்ற காங்கிரஸ் குழுவின் தலைமை கொறடாவாகவும் ஜோஷ் இருந்தார். யூனியனிஸ்ட் கட்சியின் சிக்கந்தர் ஹாயட் அமைச்சரவையை அமைக்க,  காங்கிரஸ் எதிர்கட்சி வரிசையில் அமர்ந்தது. 1939ல் பஞ்சாப் பிரதேச காங்கிரஸ் கமிட்டியின் தலைவராக ஜோஷ் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

1938 –39 காலகட்டத்தில் அமிர்தசரஸ், லாகூர் மற்றும் பிற இடங்களில் விவசாயிகளின் போராட்டத்தை அவர் தலைமை தாங்கி நடத்தினார்.

தியோலி முகாமும் ‘க்ருதி கம்யூனிஸ்ட்’களுடன் விவாதங்களும்

            சோஹன் சிங் ஜோஜ் மற்ற கம்யூனிட்ஸ்ட்களுடன் 1940ல் கைதாகி தியோலி தடுப்புக் காவல் முகாமில் அடைக்கப்பட்டார். சோவித் யூனியன் மற்றும் பிற இடங்களிலிருந்து திரும்பிய பல புரட்சியாளர்களும் கம்யூனிஸ்ட்களும் சேர்ந்து ‘க்ருதி கம்யூனிஸ்ட்கள்’ என்றறியப்படும் குழுவை அமைத்தனர். நவ ஜவான் சபாவும் அதனது சொந்தப் பிரச்சனைகளில் சிக்கி இருந்தது. க்ருதி கம்யூனிஸ்ட்களில் தேஜா சிங் சுவதந்தர் புகழ்பெற்றவராக இருந்தார். அவர்களுக்குச் சிபிஐ கம்யூனிஸ்ட்களுடன் தீவிரமான வேறுபாடுகள் முகிழ்க்கத் தொடங்கின. க்ருதி குழு பல நேரங்களில் தீவிர இடதுசாரி செக்டேரியன் நிலைபாடுகளை எடுத்து -- காங்கிரஸோடு உறவு மற்றும் தொடர்புடைய வேறு கேள்விகள் சம்பந்தமாக -- சிபிஐயுடன் மோதியது.

            காட்டே மற்றும் பிறரோடு சேர்ந்து ஜோஷ், மிக அமைதியாக அவர்களோடு விவாதித்து, க்ருதி கம்யூனிஸ்ட்களைச் சரியான நிலைபாடுகளுக்குக் கொண்டு வந்தார். அவர்கள் பின்னர் இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் இணைந்தனர் என்பது வரலாறு.

            1942 மே மாதத்தில் ஜோஷ் தியோலியிலிருந்து விடுதலையானதும் நேரே லாகூர் சென்று கட்சி அலுவலகத்தை ஏற்படுத்தினார்.

சுதந்திரத்திற்குப் பின்னர்

            பிடிஆர் காலத்தில் கட்சிமீது திணிக்கப்பட்ட இடதுசாரி சாகசம் மற்றும் குழுப்போக்கு செக்டேரியன் பாதையை ஜோஷ் உறுதியாக எதிர்த்தார். அப்போது அவர் பஞ்சாப் மாநிலக் கட்சியின் செயலாளராக இருந்தார். 1948ல் அஜாய் கோஷ் தன் உடல்நலனைத் திரும்பப்பெற வேண்டி ஓய்வுக்காகச் சென்றபோது ஜோஷ்தான் அவரின் வரவேற்பாளராக இருந்து அவரோடு இரண்டு ஆண்டுகள் தங்கினார். இந்தக் காலக்கட்டத்தில் அவர்கள் இருவரும் நெருக்கமாயினர்.

            1957ல் மாஸ்கோவில் நடைபெற்ற ரஷ்யப் புரட்சியின் 40வது ஆண்டுவிழாவில் அஜாய் கோஷ் தலைமையில் சென்ற குழுவில் ஜோஷ் கலந்து கொண்டார்.

கட்சியின் (1958) அமிர்தசரஸ் காங்கிரஸில் சிபிஐ தேசியக் குழு உறுப்பினாராக ஜோஷ் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். பின்னர் அவர் சிபிஐ மத்திய செயற்குழு உறுப்பினரானார். 1971 முதல் 1974 வரை இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி மத்திய கட்டுப்பாடு குழு தலைவராகச் செயல்பட்டார். 

தமது வாழ்வின் இறுதி ஆண்டுகளில் சோஹன் சிங் ஜோஷ் பெரும்பகுதி காலம் நியூடெல்லி அஜாய் பவனில் தங்கி இருந்து இந்தியாவில் கம்யூனிச இயக்கம், அகாலி மற்றும் கத்தார் இயக்கங்கள் குறித்து ஆய்வுப் பணிகளை மேற்கொண்டார். பல சிறந்த நூல்களை எழுதினார். அவற்றில் சிபிஐ வரலாறு, அகாலி இயக்க வரலாறு குறித்த இரண்டு தொகுதிகள் மற்றும் கத்தார் இயக்கம், நினைவுக் குறிப்புகள் உட்பட பல ஆக்கங்களை எழுதிக் குவித்தார். இங்கிலாந்து, கனடா, அமெரிக்கா மற்றும் பல நாடுகளிலிருந்து ஏராளமான ஆய்வு தஸ்தாவேஜூகளைத் திரட்டினார்; இதற்காக அப்போது இன்னும் உயிருடன் இருந்த புரட்சியாளர்கள் மற்றும் அவர்தம் குடும்ப உறுப்பினர்கள் மற்றும் நண்பர்களுடன் தொடர்பு கொண்டார்.   

சோஹன் சிங் ஜோஷ் 1982 ஜூலை 29ல் அமிர்தசரஸில் இயற்கை எய்தினார்.

            பஞ்சாப் வீர சிங்கம் சோஹன் சிங் ஜோஷ் அவர்களுக்குச் செவ்வணக்கம்!

--தமிழில் : நீலகண்டன்,

என்எப்டிஇ, கடலூர்

 

விவசாயிகள் பேரெழுச்சி

 

                                                                            

                   சவால்களைச் சந்திக்கஓரணியாய் 

                   எழுந்த விவசாயிகள் பேரெழுச்சி

--டாக்டர் யுகல் ராயலு

            கட்சி அணிகளுக்கு மார்க்சிய கல்வி வழங்க தொடர் நிகழ்வுகளை மணிப்பூர் சிபிஐ மாநிலக் குழு தொடங்கியுள்ளது; நாட்டின் வளர்ச்சிப் போக்குகள் குறித்துச் சரியான புரிதலைப் பெறவும் அதனைப் பொதுமக்களுக்கு விளக்கிட மக்கள் சந்திப்பு இயக்கங்களை நடத்துவதுமே அதன் நோக்கம். அதன் முதல் நிகழ்வு அனைவரும் கலந்து கொள்ளும் வகையில் மாநிலக் கட்சியின் தலைமையகமான இம்பால், ராவத் பவனில் 2021 ஜனவரி 8ல் நடந்தது. அதன் முக்கிய சொற்பொழிவாளர் டாக்டர் யுகல் ராயலு, ‘இன்றைய அரசியல் நிகழ்வுகளை மார்க்சிய பகுப்பாய்வு செய்தல்’ என்ற தலைப்பில் பேசினார். கட்சியின் தேசியச் செயற்குழு உறுப்பினர் டாக்டர் நரசிங் தமது அறிமுகவுரையில், ‘‘நம்மைச் சுற்றி நடப்பவைகளைச் சரியாக புரிந்து கொள்ள நாம் மார்க்சியத் தத்துவக் கருவிகளையே பயன்படுத்த வேண்டும்’’ என வலியுறுத்தினார்.

            இனி டாக்டர் யுகல் ராயலு உரையிலிருந்து

            “வெகுஜனங்களால் பெரும்பான்மையோடு தேர்ந்தெடுத்த அரசுகளோடு உலகம் முழுவதுமுள்ள மக்கள் நம்பிக்கை இழந்து ஏமாற்றமடைந்துள்ளனர்; யாரிடமிருந்து வாக்குகளைப் பெற்றார்களோ அப்பொதுமக்களுக்கு ஆதரவாக அரசுகள் நடப்பதில்லை. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தலைவர்கள் விரைவில் தலைகொழுத்த ஆணவம் பிடித்தவர்களாகி, ஏழைகள் விளிப்புநிலை மக்களைப் பாதிக்கும் கடுமையான பிரச்சனைகளைப் புறக்கணிக்கிறார்கள். விரைவில் அத்தகைய தலைவர்கள் மக்கள் ஆதரவை இழக்கின்றனர். பிரேசில், பிரிட்டன், பிரான்ஸ் அவ்வளவு ஏன், நமது நாட்டிலும் இதுதான் நடந்தது. இத்தகைய சூழல்களில் மக்கள் ஜனநாயகத்தின் மீதே நம்பிக்கை இழக்கும் வாய்ப்புகள்தான் மிகப் பெரிய அபாயம்; தீவிரவாதக் கொள்கைகள் வேர்கொள்கின்றன. இது சர்வாதிகாரிகள் ஆட்சி அதிகாரத்தைக் கையில் எடுப்பதற்குப் பாதை சமைக்கின்னறன—ஹிட்லர் காலத்தில் இதுதான் நடந்தது.

            மக்களின் பொருளாதார, சமூக, மருத்துவ மற்றும் மனஅமைதி நலவாழ்வை மேம்படுத்திப் பாதுகாக்க நடவடிக்கை எடுப்பதே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு அரசின் கடமையாகும். மக்களின் நலவாழ்வு கொள்கையைச் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளாது புறக்கணிக்கும்போது அரசுத் தலைவர்கள் கார்ப்பரேட் பிரிவின் நலனுக்காகச் சேவையாற்றத் தொடங்கி விடுகின்றனர் –அந்தக் கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் வேலைவாய்ப்புகளை அளித்து வளர்ச்சியைக் கொண்டுவரும் என அரசுத் தலைவர்கள் தவறான நம்பிக்கையில் செயல்படுகின்றனர்.

            வெளிநாட்டினருக்கு 1990ல் சந்தைகள் திறந்துவிடப்பட்டதும், பத்தே ஆண்டுகளில், வெளிநாட்டு நிறுவனங்களின் செல்வாக்கால் நம்முடைய நாட்டின் சொந்த தொழிற்சாலைகள் சில அப்படியே இல்லாது ஒழிந்தன. உதாரணத்திற்கு அழகுசாதன தொழிலில் இன்று இந்திய உற்பத்தியாளர்களைக் காணமுடியவில்லை –அனைத்துப் பொருட்களும் அயல்நாட்டுத் தயாரிப்புகளே. அதேபோல சர்வதேச பிராண்டுகள் இந்தியாவில் நுழைந்ததும் ஆயிரக்கணக்கான தையல்கலைஞர்கள் வாழ்விழந்தனர். பிக் பஜார் போன்ற பெருநிறுவனங்கள் நுழைவால் சிறிய சில்லறை விற்பனையாளர்கள் ஓரிரவில் வர்த்தகத்திலிருந்து அப்படியே தூக்கி எறியப்பட்டனர். இதன் காரணமாக ஒட்டுமொத்த வேலையில்லாதோர் எண்ணிக்கை அதிகரித்தது.

            ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணி-1 ஆட்சியைக் இடதுசாரிகள் வெளியிலிருந்து ஆதரித்தனர். அந்த அரசு வரலாற்றுப் புகழ்மிக்க மகாத்மா காந்தி தேசிய ஊரக வேலையளிப்பு உறுதித் திட்டம், தகவல் உரிமைச் சட்டம், மலைவாழ் பழங்குடி மக்கள் உரிமைச் சட்டம் முதலியவற்றை நிறைவேற்றியது. ஐமுகூ-1 ஆட்சியில் இடதுசாரிகள் மிகுந்த புகழோடு முக்கியப் பங்காற்றினர். இடதுசாரி அணி வெறும் 64 பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களை வைத்துக் கொண்டு அரசை மக்கள் ஆதரவுத் திட்டங்களை நிறைவேற்ற வைத்தது, அதுதான் கம்யூனிஸ்ட்களின் ஆற்றல், பலம். 

இன்றையச் சூழல்

            ஜனநாயக ரீதியாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட வெகுஜன மக்கள் அரசின் துணையோடு ஏகபோக முதலாளிகள் தங்கள் அதிகாரத்தை ஒன்று குவித்துத் திடப்படுத்துகிறார்கள். கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கையிலும் ஏனைய நூல்களிலும் மார்க்ஸ் – ஏங்கெல்ஸ் எதனை விளக்கி இருக்கிறார்களோ அதன் ஏதார்த்த உதாரண வடிவமே இது. பிரதமர் மற்றும் அவரது அமைச்சரவையின் அப்பட்டமான ஆதரவோடு அம்பானி மற்றும் அதானி இருபெரும் முதலாளிகள், பொருளாதார வர்த்தகச் செயல்பாட்டின் பிற மேல்நிலை நிறுவனங்கள் அனைத்தையும் ஒழித்துவிட்டனர்.  அவர்கள் இருவரும் விமானச் சேவை முதல் பெட்ரோல் எண்ணை வரை அனைத்துப் பிரிவுகளையும் கட்டுப்படுத்தி வருகின்றனர். பொதுமக்கள் சொத்துக்களை அற்ப விலைக்கு தனது கார்ப்பரேட் நண்பர்களுக்கு விற்கும் திருப்பணியைச் செய்து வரும் பிரதமர் வெளியே தேசபக்தி போதிக்கும் பாடல்களைப் பாடி வருகிறார். இவ்வாறு இருந்தபோதும் ஒரு பழமொழி இருக்கிறது, “எல்லா மக்களையும் எல்லா நேரங்களிலும் உங்களால் முட்டாள் ஆக்கிவிட முடியாது.” நரேந்திர மோடி மற்றும் அவரது அமைச்சரவைச் சகாக்களின் திருவிளையாடல் திட்டங்களைத் தற்போது இந்திய மக்கள் தெளிவாகப் புரிந்து கொண்டு விட்டனர்.

வேளாண் நெருக்கடி

            மணிப்பூர் மாநிலத்தின் வேளாண் கட்டமைப்பு நாட்டின் பிற இடங்களிலிருந்து வேறுபட்டது. பாஜக-வின் முகப்புத் தோற்றமாக உரத்துக் கூவும் தேசியம் தேசபக்தி இவற்றைக் கொண்டு இத்தேசத்தின் வேளாண் பெருமக்களை முட்டாள் ஆக்கிவிட முடியாது. வேளாண் பிரிவைக் கார்ப்பரேட்டுகளுக்குக் கையளிக்கும் மோடியின் நயவஞ்சக விளையாட்டை விவசாயிகள்  மிகச் சுலபமாகக் கண்டு விட்டார்கள்.

            இந்தியாவின் இன்றைய விவசாயிகள் கம்யூனிஸ்ட்களின் மொழியைப் பேசுகின்றனர். இது நமது பங்களிப்பு என நாம் பெருமிதம் கொள்ளலாம். விடுதலை பெற்ற உடன் அன்று கோலோச்சிய நிலப்பிரபுத்துவமும் முடிந்து போனது, ஆனாலும் அதன் மிச்ச சொச்சங்கள் எல்லா இடத்திலும் உள்ளன. இந்திய முதலாளியக் கட்சிகளில் உள்ளப் பெருநிலக்கிழார்கள், காலங்காலமாக விவசாயிகளைச் சுரண்டிய அந்த வழக்கொழிந்த பழையமுறை இன்னும் வலுவாக அப்படியே இருப்பதாகக் கருதுகிறார்கள். எந்த மாநிலங்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் கம்யூனிஸ்ட் சட்டமன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுத்ததோ அம்மாநிலங்களிலெல்லாம் இதனை மாற்றி அமைக்க முடிந்தது.

            விவசாயிகள் நீண்ட 70 ஆண்டு காலம் நீதியைப் பெறக் காத்திருந்தார்கள். முதலாளிய அரசுகள் மேல்பூச்சாகச் சில அழகூட்டும் மாற்றங்களைச் செய்து, சமூகத்தின் பார்வையை உண்மையான நெருகடியிலிருந்து கவனத்தைத் திசைதிருப்பி விட்டார்கள். அழகாகச் சொல்லி சொற்பமாகச் செய்ததெல்லாம் விவசாயிகளைத் தொடர்ந்து வயல்களில் உழைக்க வைத்து தங்கள் வாழ்விற்கான ஏதோ ஒரு சிறிது வருமானம் ஈட்ட வழிவகுத்தது. மோடி அரசு புதிய மூன்று வேளாண்சட்டங்களைக் கொண்டுவந்து  இவை அனைத்தையும் ஒரேயடியாக மாற்றி விட்டது.

அமெரிக்கச் சோதனையும் விளைவும்

            60ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இதே பரிசோதனை முயற்சியை அமெரிக்கா செய்தது; அதனால் அதுவரை 60 சதவீத அமெரிக்க மக்கள் விவசாயத்தை நம்பி இருந்தது, இன்றைக்கு வெறும் 4 சதவீதமாகக் குறைந்தது. இவ்வளவு பெரும் எண்ணிக்கையில் வயல்களிலிருந்து கைவிடப்பட்ட விவசாயிகளை அன்றைய அமெரிக்காவின் உற்பத்திப் பிரிவு உட்கிரகித்து வாழ்வாதாரத்தைத் தொடரச் செய்தது. ஆனால் இந்தியாவில் அந்த நிலை அழிவை முன்னறிவிக்கும் அசரீரி ஆகிவிடும். வளர்ந்த நாடுகளைப் பார்க்க, இந்தியாவின் உற்பத்திப் பிரிவு மிகவும் சிறியது –கோடிக் கணக்கான விவசாயிகள் வெளியேற்றப்பட்டால், அப்பிரிவால் அவர்களுக்கு மறுவேலைவாய்ப்பு அளித்துவிட முடியாது.

எச்சரிக்கை

            வேளாண் பிரிவின் முழுமையான கட்டுப்பாடு ஏகபோக முதலாளிகள் கைகளுக்குச் செல்லுமானால், இந்தியப் பொருளாதாரத்தை அவர்களால் கட்டுப்படுத்த இயலும். மறைமுகமாக இந்தியா புதிய ஏகாதிபத்தியக் குழுமங்களில் வேட்டைக்காடாகிவிடும். மேம்பூச்சாக ஜனநாயகம் அவர்களது நலன்களுக்குச் சேவகம் செய்யும் என்று எச்சரித்த டாக்டர் ராயலு, இறுதியாக இவ்வாறு கூறி தமது உரையை நிறைவு செய்தார்:

            புதிய மூன்று வேளாண் சட்டங்கள் இந்தியாவின் சிறு மற்றும் விளிப்புநிலை விவசாயிகளின் வாழ்வாதாரத்திற்குச் சாவுமணி அடிப்பது! இச்சட்டங்கள் அமலாகுமானால் அமெரிக்கா போல குறைந்த எண்ணிக்கை விவசாயிகள் கைகளில் அவர்களது நிலம் விட்டு வைக்கப்படும்; மீதி பெரும்பான்மையான நிலங்கள் கார்ப்பரேட் பகாசுரர்கள் கட்டுப்பாட்டுக்கு வந்து, அதன் மூலம் சந்தையையும் பின்னர் பொருளாதாரத்தையும் அவர்கள் தங்கள் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவந்து விடுவர்” என எச்சரித்து தனது உரையை நிறைவு செய்தார்.

            கூட்டத்திற்குத் தலைமை வகித்த டாக்டர் நரசிங், கம்யூனிஸ்ட் தோழர்களை நம் நாட்டிலும் வெளிநாடுகளிலும் நடக்கும் நம்மைச் சுற்றிய நிகழ்வுகளைத் தெரிந்து கொள்ள வற்புறுத்தினார்; ஏனெனில் ஒரு கம்யூனிஸ்ட் என்பவர் நிறைந்த அறிவுத் தகவல்களோடு இருக்க வேண்டும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறார். பொருத்தமான தலைப்பில் நல்லதொரு நிகழ்வை ஏற்பாடு செய்ததற்காக இம்பால் கட்சித் தோழர்களை அவர் பாராட்டினார். கூட்ட நிகழ்வு ஏற்பாடுகளை அஜாய் குமார், கட்சிக் கல்வியின் மாநிலப் பொறுப்பாளர் ஒருங்கிணைத்துச் சிறப்பாக நடத்தினார்.      

--நியூஏஜ் (பிப்.7--13) இதழ்

--தமிழில் : நீலகண்டன்,

தொடர்புக்கு 94879 22786