பிரான்சில் எழுச்சி –21 ஆம் நூற்றாண்டில்
மாற்றத்தின் நெருக்கடி 

–அனில் ரஜீம்வாலே

பிரான்ஸ் கலாச்சார ரீதியாகவும், அரசியல், தத்துவ மற்றும் பொருளாதார ரீதியாகவும் வளம் மிகுந்த நாடு. இது வலிமையான பாசிச எதிர்ப்பு, மார்க்சிய, பின்–மார்க்சிய மற்றும் கற்பனாவாத மரபுகள், (மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளின் சூழலுக்கு ஏற்ப மாற்றி அமைக்கப்பட்ட ஜனநாயக வழியில் அமைந்த கம்யூனிச கொள்கையான) யூரோ-கம்யூனிச, டிராட்ஸ்கியிச, அதிதீவிர இடதுசாரி, புதிய இடதுசாரி மற்றும் அதிதீவிர வலதுசாரி போக்குகள் ஆகியவற்றின் (கலைடாஸ்கோப் போல) பரந்த வண்ணமயமான கலவைகளைக் கொண்டுள்ள தேசமாகும். அது மட்டுமா, ஜீன் பால் சார்த்தரின் அதீதவாதம் (transcendentalism), உட்டோப்பிய கற்பனாவாதம், மார்க்சியத்தின் பன்முக நிறங்கள், இடது -வலது -மைய அரசியல் நிலைபாடுகள், நவீனவாதம் மற்றும் பின் நவீனத்துவம், தொழிலாளர் மையவாதம் (‘workerism’), ஃபேஷன் மற்றும் ஓவியங்கள், பண்டைய காலத்து பழமையானவை முதல் இன்றைய காலத்து அம்சங்கள் வரை என அனைத்தையும் உள்ளடக்கி எப்போதும் ஊசலாடிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு பிரம்மாண்டமான, முழு பிரபஞ்சமே இத்தேசத்தின் வண்ணக் கலவையில் அடங்கியுள்ளது!

அந்தப் பிரான்ஸ் தேசம் 21ம் நூற்றாண்டின் எதார்த்தங்களை எதிர்கொள்வதில் தோல்வி அடைந்து இன்று நெருக்கடியில் உள்ளது,

பெரும்கொந்தளிப்பில் பிரான்ஸ்

சரிந்து வரும் கல்வி வசதிகள், விலைவாசி உயர்வு, பொதுச் சேவைகள் வீழ்ச்சி மற்றும்

சமூகப் பாதுகாப்பு முறையில் அதிகரிக்கும் விரிசல்கள் ஆகியவற்றை எதிர்த்துப் பிரான்ஸ் கொந்தளிக்கிறது. கடந்த வாரம் 10 லட்சம் மக்கள் கலந்து கொண்ட பெருந்திரள் கண்டனப் போராட்டங்கள் பரவலான விரத்தியையும் கோபத்தையும் பிரதிபலித்தது. நாடு முழுவதும் ஆயிரக்கணக்கான கடைகள் சேதப்படுத்தப்பட்டன; இவை அனைத்திலும் மிக மோசமான விஷயம், தென்மேற்கு பிரான்சில் உள்ள லிமோஜஸ் நகரில், 19-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நகர மண்டபம் எரிக்கப்பட்டது.

இந்த இயக்கம் செப்டம்பர் மாத மத்தியில் ஒரு பள்ளியில் தொடங்கியது; பாரிஸ் நகருக்குத் தென்கிழக்கில் உள்ள தொழிலாளர் வர்க்கப் புறநகர்ப் பகுதியான கிரெட்டெயிலில் அமைந்துள்ள லைசி செயிண்ட்-எக்சுபெரி என்ற அந்தப் பள்ளியின் ஆசிரியர்கள் கூடுதல் ஆசிரியர்கள் கோரி போராடினர்; அப்போது மாணவர்களும் வகுப்புகளை விட்டு வெளியேறி  அவர்களுடன் போராட்டத்தில் இணைந்து கொண்டனர்.

கல்வி நிறுவனங்களில் நிலவும் தரம் குறைவு– உதாரணமாக, சேதமடைந்த மேசை, நாற்காலி, பெஞ்சுகள், கழிவறைகள் உள்பட வசதிகள் போதாமை, வகுப்புகளை நடத்த ஆசிரியர்கள் இல்லாதது மற்றும் குறிப்பாகச் சமீபத்திய உயர்ந்து வரும் வெப்பநிலையில் இருந்து பாதுகாப்பு வசதிகள் குறைவு போன்றவற்றை  எதிர்த்துத் தொடங்கிய ஒரு சாதாரணமான போராட்டம் இன்றைய நிலைமையைத் தூண்ட ஒரு சிறு தீப்பொறியானது.

மாணவர்கள் சேர்க்கை சரிந்தது காரணமாக சுமார் 1,588 ஆசிரியர் பணியிடங்கள் ரத்து செய்யப்பட்டது என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

மக்கள் ஆதரவு பெறாத அரசாங்கம் 

இம்மானுவேல் மக்ரோன் பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பிரான்சின்  மிக இளம் வயது அதிபராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்; மேலும், ஒருவேளை அவர் மிக பலவீனமான மற்றும் உறுதியற்றவரும் கூட.

மக்களின் எதிர்பார்ப்புகளைப் நன்கு திட்டமிடப்படாத தவறான சீர்திருத்தங்கள் மூலம்  நிறைவேற்ற முயன்றார். ஓய்வுபெறும் வயதை 62லிருந்து 64 ஆக உயர்த்தியது, பொருளாதாரத்தில் எதிர்பாராத சுழல்களை ஏற்படுத்தியது. இது குழப்பங்களுக்குக் காரணமாகி பொருளாதாரம் முழுவதையும் பாதிப்பில் மூழ்கடித்ததுடன், கடுமையான எதிர்ப்புகளையும் எதிர்கொண்டது.

அரசு மொத்த நிதியில் தோராயமாக நான்கில் ஒரு பங்கு ஓய்வூதியங்கள் செலவிற்குச் சென்றது. இது அரசு கடன் பத்திரங்கள் பெருமளவில் விற்கப்பட்ட ஒரு காலகட்டத்தில் நிகழ்ந்தது; இதன் விளைவாகக் கடன் வாங்குவதற்கான செலவு கடுமையாக உயர்ந்தது (அதாவது borrowing costs of Government பட்ஜெட் பற்றாக்குறையை ஈடுகட்ட ஒரு அரசு மக்கள்/ வங்கி/ வெளிநாட்டு நிறுவனங்களிடமிருந்து கடனாகப் பெறும் தொகைக்குச் செலுத்தும் வட்டி மற்றும் இதர செலவுகள் உயர்தல்) இது கடந்த 25 ஆண்டுகளில் இல்லாத அளவுக்கு உச்சத்தை எட்டியது.

ஒரு விசித்திரமான சூழல் உருவானது; இது, இளைஞர்கள் மத்தியில் பெரும் அதிருப்தியை ஏற்படுத்தி, தலைமுறைகளுக்கு இடையிலான மோதலுக்கு வழி வகுத்தது 

தொழில் துறை ஆற்றல்

ஜெர்மனிக்கு அடுத்தபடியாக பிரான்ஸ் ஒரு தனித்துவமான பொருளாதார அடையாளத்தை உடைய தேசம். ஆலைத் தொழிலாளர்கள் பாரிஸ் நகரத்தில் விடுமுறையைக் கழிக்குமளவு வசதி உள்ளவர்களாக இருந்தனர். நடுத்தர வர்க்கத்தினர் வசதி மற்றும் செல்வச் செழிப்பு உடையவர்களாக இருந்தனர். தொழிலாளர்களுக்கும் உயர்கல்வி வாய்ப்பு கிடைத்தது; அவர்கள் வார இறுதி நாட்களைக் கலாச்சாரக் கண்காட்சிகளில் செலவிடும் அளவு வசதி பெற்றிருந்தனர்.

ஏர்பஸ் மற்றும் கான்கார்டு விமானங்களைப் பிரான்ஸ் இணைந்து உருவாக்கியது. ஏர்பஸ் நிறுவனம் தீவிரமாக விரிவடைந்து பிரெஞ்சு ஃபேஷன் ஓர் உலகளாவியக் கலாச்சார ஏற்றுமதியாக மாறியது. மேலும் ஆடம்பரத்துறை போட்டியைத் தாண்டி வளர்ந்தது. 

அந்தச் சகாப்தம் 2026ல் மறைந்து விட்டதாகத் தெரிகிறது

தொழில் துறையிலிருந்து சேவை துறைக்கு வேதனையான மாற்றம்:

இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிந்தைய காலகட்டம் ஆழமான கட்டமைப்பு மாற்றங்கள் நடைபெற்ற காலம் என்று அடையாளப்படுத்தப்பட்டது; தொழில்துறை விரிவடைந்த 1945 முதல் 1975 வரையான காலகட்டத்தில் ஏற்பட்ட தொழில் வளர்ச்சியைப் பிரான்ஸ் பொருளாதார நிபுணர் ஜான் ஃபோராஸ்டியே (Jean Fourastié) 'ட்ரான்ட் குளோரியூஸ் (‘Trente Glorieuses’) அல்லது ‘முப்பது பொற்கால ஆண்டுகள்’ என்ற பதத்தைப் பயன்படுத்தி குறிப்பிடுவார். 

எனினும் மற்ற காரணங்களுக்கு மத்தியில் 1973 மற்றும் 1979ம் ஆண்டுகளின் எரிபொருள் எண்ணெய் நெருக்கடி, தொழில்துறை உற்பத்தி அடிப்படையிலான பொருளாதாரம் என்பதிலிருந்து தொழில்துறைக்குப் பிந்தைய சேவை சார்ந்த துறைகளுக்கு மாற வேண்டிய தொடர்ச்சியான சிக்கலான மாற்றங்களைக் கட்டாயப்படுத்தியது; இது உலகமயத்தின் செல்வாக்கையும் ஐரோப்பிய ஒருங்கிணைப்பு அழுத்தத்தையும் அதிகரித்தது.

1970களின் உலகளாவிய எண்ணெய் நெருக்கடி அதிர்ச்சிகள், எரிசக்திக்காக இறக்குமதியைச் சார்ந்திருக்கும் பிரான்சின் நிலையை

வெளிப்படுத்தின. (இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின்பு மேற்கு நாடுகள் உடன்பட்டு ஏற்றுக்கொண்ட) ‘கெயின்ஸ் பொருளியல் கருத்தொற்றுமை’ கொள்கையை இந்த எண்ணெய் நெருக்கடி சிதைந்தது; (கெயின்ஸ், பிரிட்டானிய பொருளாதார நிபுணர்) கெயின்சியத்திற்குப் பிந்தைய பொருளாதார உத்திகளின் மறுமதிப்பீடு தொடங்கியது.

தொழில்நுட்பப் புரட்சியின் உந்துதலாலும் ‘தொழில்மயத்திற்குப் பிந்தைய சேவைப் பொருளாதாரம்’ (post-industrial service economy) உருவாகத் தொடங்கியது என (அமெரிக்கப் பொருளாதார நிபுணர்) டேனியல் பெல் குறிப்பிட்டார். இன்று சேவை துறை பொருளாதாரத்தில் ஏறத்தாழ 80 சதவீதத்தைக் கொண்டுள்ளது

சிலர் இதைத் தொழில்மயம் நீக்கல் (‘de-industrialisation’) என்று அழைக்கிறார்கள். (அதாவது பெரும்பாலும் உற்பத்தித் துறையில் இருந்து சேவை துறைக்குப் பொருளாதாரம் மாறுவதை இது குறிக்கும்) ஆனால் இந்தக் கருத்து சரியானது அல்ல.

இந்த மாற்றத்தின் விளைவாகத் தொழில்துறை தொழிலாளர்களில் சுமார் 36 சதவீதத்தினர் குறைக்கப்பட்டனர்; இந்த அம்சம் ஒரு வகையில் தொழில்மயம் நீக்கல் என்ற சொற்பிரயோகத்தை  நியாயப்படுத்துகிறது..

வாராந்திர வேலை நேரத்தை 40 மணியிலிருந்து 35 மணி நேரமாகக் குறைத்தல், ஓய்வு பெறும் வயதை 60 ஆகக் குறைத்தல் மற்றும் சமூக நல சலுகைகளைத் தொடர்ந்து விரிவுபடுத்தல் போன்ற நடவடிக்கைகள் அதிக செலவுகளை ஏற்படுத்தும் ஒரு சூழலை உருவாக்கின. 

இது, மலிவான உழைப்பைக் கொண்டு தயாரிக்கப்பட்ட பொருட்களால் மேற்கத்தியச் சந்தைகளை நிறைத்த சீனாவின் கடுமையான போட்டியுடன் உடன்நிகழ்வாக ஒரே காலகட்டத்தில் நடந்தது. வாரத்தில் அதிகபட்சம் 35 மணி வேலை நேரம் என்பது தவறான நேரத்தில் கொண்டுவரப்பட்ட மாற்றம் மற்றும் அழிவு ஏற்படுத்த வல்லது என்பதை நிரூபித்தது. இதனால் நவீன வர்த்தக வரலாற்றில் மிக மோசமான ஒரு‌ காலகட்டத்தில் பிரான்சின் ஓர் அலகு உற்பத்திக்கான உழைப்பின் செலவு மேலும் அதிகரித்தது.

அதிகரிக்கும் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பு நெருக்கடி 

பொருளாதாரத்தில் அரசின் உயர் கூடுதல் பங்கேற்பு (‘dirigisme’) உள்ள பிரான்ஸ், மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (ஜிடிபி) அடிப்படையில் உலகின் 7வது பெரிய பொருளாதாரம்; மற்றும் வாங்கும் சக்தி சமத்தன்மையின்படி (PPP, பர்ச்சேசிங் பவர் பேரிட்டி-படி) 9வது பெரிய பொருளாதாரம். உலக ஜிடிபி-யில் அதன் பங்கு மூன்று சதவீதம்; ஐரோப்பாவில் மிகப் பெரிய அன்னிய நேரடி முதலீடு (FDI) செய்யப்படும் நாடு; ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாடுகளுக்காகச்  செலவிடுவதில் 2வது பெரிய நாடு; பெரும்வர்த்தகம் செய்வதில் உலகில் 5வது மற்றும் ஐரோப்பாவில் 2வது பெரிய நாடு.  

(கடந்த ஆண்டு 10 கோடி சுற்றுலாப் பயணிகள் வருகையுடன்) உலகிலேயே அதிக சுற்றுலாப் பயணிகள் வருகை தரும் நாடாகத்ன திகழும் பிரான்ஸின் ஒட்டுமொத்தப் பொருளாதாரத்தில், பாரிஸ் நகரம் மூன்றில் ஒரு பங்கைக் கொண்டுள்ளது; மேலும் இது ஐரோப்பாவின் மிகப் பெரிய பொருளாதார மையங்களில் இரண்டாவதாக உள்ளது.

இது 2008லும் 2014லிலும் நெருக்கடியான ஒரு கட்டத்தில் நுழைந்தது; அதன் பிறகு இது உண்மையில் முழுமையாக மீண்டு வரவில்லை.

இன்று பிரான்சின் பொது கடன் சுமை ஜிடிபி-யில் 120 சதவீதத்தை நெருங்குகிறது. 2025ல் வர்த்தக நிறுவனங்களின் தோல்விகள் 68,500ஐ கடந்தன; இது ஐந்து தசாப்தங்களில் இல்லாத உயர்ந்த பட்ச அளவாகும், மற்றும் தொடர்ச்சியாக 5வது ஆண்டாக இந்த வருடாந்திர அதிகரிப்புப் பதிவாகியுள்ளது. வேலையின்மை 8 சதவீதத்தைத் தாண்டி உள்ளது. மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (ஜிடிபி) வளர்ச்சி வெறும் ஒரு சதவீதத்திற்குக் குறைவானதாக மந்தமாக உள்ளது.

2025-26-ஆம் ஆண்டில் 0.8 சதவீத அளவிலான மந்தமான மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (ஜிடிபி) வளர்ச்சி, ஜிடிபி-யில் 5 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான அரசுப் பற்றாக்குறை, ஓய்வூதியங்களுக்காக ஜிடிபி-யில் 13 சதவீதத்திற்கும் மேலான செலவு, 2025-ல் 18.2 சதவீதம் மட்டுமேயான தனியார் சேமிப்பு விகிதம் மற்றும் நுகர்வு வளர்ச்சியில் சரிவு -- இவையே அந்தப் பிரச்சனைகளாகும். 

அக்டோபர் 20, 2026 அன்று, தர மதிப்பீட்டு நிறுவனமான ஃபிட்ச் (Fitch), பிரான்சின் கடன் மதிப்பீட்டுத் தரத்தைக் குறைத்தது. முன்னதாக, கேபிஆர்ஏ (KBRA - Kroll Bond Rating Agency) தர மதிப்பீட்டு நிறுவனம், நிதிப் பற்றாக்குறைகள் மற்றும் மோசமடைந்து வரும் கடன் போக்குகள் ஆகியவற்றைக் குறிப்பிட்டு, பிரான்சின் நீண்டகால கடன் மதிப்பீட்டை 'AA-' நிலைக்குக் குறைத்திருந்தது. 2030-ஆம் ஆண்டிற்குள் பிரான்சின் கடன்-ஜிடிபி விகிதம் 130 சதவீதத்தை எட்டும் என்று சர்வதேச நாணய நிதியம் (IMF) கணித்துள்ளது.

பிரான்ஸ் எப்படி இந்த நிலைக்கு வந்தது? இது கட்டமைப்பு முறிவுகள் (structural fractures) மற்றும் தவறான முடிவுகளின் ஒட்டுமொத்த விளைவாகும்.

"(வலிமையான மத்திய அதிகாரத்திற்கு மாறாக அரசியல் அதிகாரம் கூறுபட்டிருக்கும்) சிதைந்த அரசியல் சூழல், கடன் அளவீடுகளில் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகிறது... இது பற்றாக்குறையை உயர் மட்டத்திலேயே நீடிக்கச் செய்கிறது" என்று KBRA-வின் மூத்த இயக்குநர் கென் ஈகன் 2025 டிசம்பரில் குறிப்பிட்டார்.

அரசாங்கம் கடன் பெறுகின்ற செயல்பாடு செலவு மிக்கதாக மாறியுள்ளது; இது அந்தக் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்தும் திறனுக்குச் சிக்கலை ஏற்படுத்துகிறது. சர்வதேச நாணய நிதியம் (ஐஎம்எஃப்) அல்லது ஐரோப்பிய மத்திய வங்கியை அணுகுவதற்கான வாய்ப்பும் மேலும் கடினமாகிறது. 2025ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் பிரான்சின் கடன்கள் 3.46 ட்ரில்லியன் யூரோக்கள் அளவை எட்டியது.

2008ன் அதிர்ச்சி மற்றும் கோவிட் நெருக்கடி

2008 ஆம் ஆண்டின் உலகளாவிய நிதி நெருக்கடி பிரான்சின் நிதி மேலாண்மை குறைபாடுகளை வெளிப்படுத்தியது. ஊக்கமளித்து நிதி நிலையை நிலைப்படுத்தும் கொள்கையை, அதற்கேற்ற நடவடிக்கைகள் இல்லாமல், தேர்ந்தெடுத்தது; பொருளாதாரம் கீழ் நோக்கிச் சரிந்த வேளையில் பிரான்ஸ்  மக்களுக்கானப் பொதுச் செலவிடுவதை அதிகரித்தது,  நல்வாழ்வுக்கான செலவுகளை விரிவுபடுத்தியது.

ஆனால் அது தவறான நேரத்தில் எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கை. பொருளாதாரக் கட்டமைப்புப் பற்றாக்குறை முழுமையாகச் சரி செய்யப்படாத நிலையில், அது அடுத்த பெரும் நெருக்கடியின்போது பிரான்சை உயர்மட்ட அளவிலான கடன் சுமையை நேரடியாக எடுத்துச் செல்லும்படி விட்டது.

2018 முதல் 2024 வரையிலான காலகட்டத்தில், கோவிட் 19 பெருந்தொற்று தொடர்பான நெருக்கடியும், முந்தைய நெருக்கடிகளின் அலைகளும் முழு வீச்சில் தாக்கியது; இதை எதிர்கொள்ள பிரான்ஸ் நூற்றுக்கணக்கான பில்லியன் யூரோக்களைப் பொருளாதார ஆதரவு மற்றும் நிவாரண திட்டங்களில் செலவிட்டது. அந்தச் செலவுகள் ஓரளவு நியாயப்படுத்தக் கூடியன என்ற போதிலும் அவை 2024ல் ஜிடிபி யில் 5.8 சதவீதம் அளவு நிதி பற்றாக்குறையை ஏற்படுத்தியது –அது ஐரோப்பிய யூனியனின் அனுமதிக்கப்பட்ட உச்சவரம்பிற்கு இரண்டு மடங்கான அளவாகும்.

2026 ஆம் ஆண்டின் எதார்த்தம்

தற்போது உடனடியாகப் பிரான்சின் பொருளாதாரக் கட்டமைப்பு மிகவும் அழுத்தத்துக்கு உள்ளான மற்றும் எளிதில் பாதிக்கப்படக்கூடிய நிலையில்  உள்ளது; இது மீட்சி பெறுவதை  மிகவும் கடினமாக்கி உள்ளது. பொது கடன் ஜிடிபி பங்கில் 120 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக உள்ளத்துடன், அது 2027 வாக்கில் 122% நோக்கி வேகமாக அதிகரித்து வருகிறது.  கடனுக்கு வட்டி கட்டும் திருப்பிச் செலுத்தும் சேவைக்கான செலவு 60 பில்லியன் ஈரோக்களாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது; 2020ல் இருந்து இது சுமார் இரண்டு மடங்காகி உள்ளது. 1974க்கு பிறகு வணிக நிறுவனங்களின் தோல்விகள் மிக மோசமாக உள்ளது.

நெருக்கடியின் பாடங்கள்: சர்வதேச நிதி ஏகபோக அமைப்பிலும், ஏகாதிபத்திய அமைப்புகளில் ஒன்றிலும் முதலீடு செய்வதில் தோல்வி   

பிரான்சின் கதை என்பது, உலகப் பொருளாதாரப்  பின்னடைவு தேக்கத்துடன் இணைந்த ஆழமான கட்டமைப்பு நெருக்கடியை முறியடிப்பதில் தோல்வி அடைந்த கதை.

2026-ஆம் ஆண்டில் பிரான்ஸ் செலுத்த வேண்டிய 59.3 பில்லியன் யூரோ அளவிலான ஆண்டு வட்டிச் சுமை, தொழில் துறையில் முதலீடு செய்வதையோ, அல்லது கல்வி நிறுவனங்கள் மற்றும் மருத்துவச் சேவைகளில் முதலீடு செய்வதையோ இயலாத ஒன்றாக்கி விட்டது.  தொடர்ந்து அதிகரித்து வரும் பற்றாக்குறைச் செலவினங்கள், எந்தவித ஆக்கபூர்வமான முதலீடும் இன்றி, நாட்டின் கடன் சுமையை மேலும் அதிகரிக்கின்றன.

கம்யூனிஸ்டுகளின் நிலைப்பாடு

பிரெஞ்சு கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் (PCF) தேசியச் செயலாளர் ஃபேபியன் ரூசெல், கம்யூனிஸ்ட் மாணவர்கள் மற்றும் இளம் கம்யூனிஸ்டுகள் யூனியன்

அமைப்புடன் இணைந்து, கட்சித் தலைமையகத்தில் நடைபெற்ற செய்தியாளர் சந்திப்பில், “போராட்டங்களை ஒடுக்குவதற்காக அரசாங்கம் அடக்குமுறையைத் தேர்ந்தெடுக்கிறது” என்று குற்றம் சாட்டினார்.

மேலும் அவர், “உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்களின் போராட்டத்திற்குப் பின்பு உந்துசக்தியாக இருக்கும் கோபத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய கடமை நமக்கு உண்டு.” தலைநகரின் வீதிகளில் மாணவர்கள் போராட்டத்துடன் இணைந்து கொள்வதற்காகப் புறப்படுவதற்குச் சற்று முன்பு இவ்வாறு கூறினார்; இது, அரசாங்கத்தையே அதிரவைக்கும் வகையிலான நாடு தழுவிய போராட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகும்.

அடுத்த ஆண்டு நடைபெற உள்ள அதிபர் தேர்தலில் ரூசெல் கட்சியின் வேட்பாளர் ஆவார். கட்டமைப்பு மற்றும் கல்விச் சீர்திருத்தங்களுக்காகப் பில்லியன் கணக்கான யூரோக்களைக் கோரி, அவர் 2027-32 இளைஞர் திட்டத்தை வெளியிட்டுள்ளார். தேசியத் தொழிற்சங்க மையமான CGT, வெகுஜன இயக்கத்தைத் தீவிரமாக ஆதரிக்கிறது. "60 சதவீதப் பள்ளிகள் 1980-களுக்கு முன்பு கட்டப்பட்டவை, அவற்றில் சில இப்போது மாணவர்கள் தங்கிப் படிக்கத் தகுதியற்றவைகளாக  உள்ளன," என்று ரூசெல் குறிப்பிட்டார்

தீவிர வலதுசாரிகள் அச்சுறுத்தல்

தீவிர வலதுசாரிகளும் நவ-பாசிசவாதிகளும் மக்கள் மத்தியில் நிலவும் அதிருப்தியைப் பயன்படுத்தி வளர்ந்து வருகின்றனர்; அவர்கள் தற்போதைய இயக்கத்தையும் பயன்படுத்தத் தொடங்கியுள்ளனர். அதேபோல், தீவிர இடதுசாரிகளும் ஆத்திரமூட்டும் செயல்களில் ஈடுபட்டு, வலதுசாரிகளுக்கு மட்டுமே சாதகமான சூழலை உருவாக்குவதில் உதவுகின்றனர். எனவே, உண்மையான இடதுசாரி சக்திகள் மிகுந்த எச்சரிக்கையுடன் செயல்பட வேண்டும்.

1968 மே மாதத்தில், 'புதிய இடதுசாரிகளை' (New Left) மையமாகக் கொண்டு நடைபெற்ற மாணவர்கள் கிளர்ச்சி நினைவுக்கு வருகிறது. இது 'கோலிசத்திற்கு' (Gaullism - பிரெஞ்சு எதிர்ப்புப் படையின் தலைவரான சார்லஸ் டி கோல் முன்வைத்த தேசியவாதக் கொள்கை ஆகும்) மிகப் பெரிய வெற்றியைப் பெற்றுத் தந்தது. பிரெஞ்சு கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (PCF), எரிக்கப்படும் ஒவ்வொரு காருக்கும் ஈடாக, ஆளும் தரப்புக்கு நடுத்தர வர்க்கத்தின் கணிசமான வாக்குகள் கிடைப்பதாகக் குறிப்பிட்டதை நினைவு கொள்ள வேண்டும்.

1968-ஆம் ஆண்டு போராட்டக் கிளர்ச்சியுடன் செய்யப்படும் தவறான ஒப்பீடுகளைத் தவிர்க்க வேண்டும்; சேவைத் துறை ஆதிக்கம் செலுத்தும் இன்றைய மாறியுள்ள பொருளாதாரச் சூழலுக்கு ஏற்ப, உண்மையான செயல்திட்ட வியூகங்களை வகுக்க வேண்டியது அவசியம். பிரான்சில் ஏற்பட்டுள்ள நெருக்கடி, 21-ஆம் நூற்றாண்டின் தனித்துவமான அடையாளங்களைக் கொண்ட ஒரு மக்கள் இயக்கமாக உருவெடுத்து, மேற்கு ஐரோப்பா முழுமைக்கும் பரவியுள்ளது.

–நன்றி : நியூ ஏஜ் (அக். 25 31)

–தமிழில் : நீலகண்டன், 

என் எஃப் டி இ, கடலூர்

   

 

 

 

‘நவி’ பிள்ளையின் நோபல் செய்தி

 

–சி ஆதிகேசவன்

2026 அக்டோபர் 10 அன்று நார்வே நோபல் கமிட்டி இந்தியத் தமிழ் வம்சாவளியில் வந்த 85 வயதான தென்னாப்பிரிக்க நீதிபதி, நவநீதம் “நவி” பிள்ளைக்கு அமைதிக்கான நோபல் சமாதான விருதை வழங்கியது. (நவநீதம் அவரது முழு பெயர்; அன்புடன் ‘நவி என்றழைப்பர்). விரிவான உலகளாவிய சட்ட ஒழுங்கை முன்னெடுத்துச் செல்வதிலும்; போர்க் குற்றங்கள், மனித குலத்திற்கு எதிரான குற்றங்கள் மற்றும் இனப்படுகொலைகள் மீது வழக்கு விசாரணை தொடரப்படுவதை உறுதி செய்வதிலும், அவர் காட்டிய அசாதாரணமான துணிச்சலையும் நேர்மையும் சுட்டிக்காட்டி, சர்வதேசச் சட்டத்தின் மூலம் சமாதானத்தை மேம்படுத்த வாழ்நாள் முழுவதும் அவர் மேற்கொண்ட முயற்சிகளை நோபல் கமிட்டி அங்கீகரித்தது.

விருது வழங்கப்படும் செய்தி பிள்ளைக்குக் கிடைத்தபோது அவர், வரலாற்றுப் புகழ்பெற்ற ஜெர்மனியின் நூரெம்பெர்க் நீதியின் அரண்மனை கருத்தரங்கம் ஒன்றில் கலந்து கொண்டிருந்தார்; அரண்மனையின் அதே

நீதிமன்ற அறையில்தான் 80 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நவீனக் குற்றவியல் பொறுப்பேற்புச் சர்வதேசச் சட்டமுறையின்படி விசாரணைகள் தொடங்கின. அந்தத் தருணம் அடையாளபூர்வமானது. அவர் தனது சுருக்கமான ஏற்புரையில் சர்வதேசக் குற்றங்களால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மற்றும் (குற்றத்தில் ஈடுபட்டவர்களுக்குத்) தண்டனையின்மை நிலவுவதைத் தடுக்கும் பணியில் ஈடுபடும் சர்வதேச நீதியைப் பயில்பவர்கள் மற்றும் அதை ஆதரிப்பவர்களுக்கு இந்த விருதை அர்ப்பணித்தார்.

சர்வதேசச் சட்டம் மற்றும் மனித உரிமைகள் குறிப்பிடத்தக்க அரசியல் தாக்குதல்களைச் சந்திக்கின்றன; குறிப்பாகச் சர்வதேசக் குற்றவியல் நீதிமன்றத்தை நோக்கி அழுத்தம் தரப்படுகிறது என எச்சரித்தார். இந்த அமைப்புகளைப் பலவீனப்படுத்துவது, நூரெம்பெர்க் விசாரணை காலத்திலிருந்து ஏற்படுத்தப்பட்ட முன்னேற்றத்தைப் பின்னடைய செய்து, யாருடைய துன்பம் பொருட்படுத்தப்பட வேண்டும் என்பதைச் சட்டத்திற்குப் பதில், அதிகாரம் முடிவு செய்யும் ஓர் அமைப்பு முறைக்கு உலகத்தைத் திரும்பச் செய்யும் ஆபத்துக்கு உள்ளாக்கும் என அவர் கூறினார்.

தமிழ் வம்சாவளியில் பிறந்த பிள்ளை இன ஒதுக்கல் ஆட்சியின் கீழ் வளர்ந்தார். அவரது தாத்தா பாட்டி தென்னாப்பிரிக்காவின் நட்டால் பகுதி கரும்புத் தோட்டங்களில் பணியாற்ற ஒப்பந்தத் தொழிலாளிகளாக வந்தவர்கள். அவரது தந்தை நாராயணசாமி பஸ் ஓட்டுநர் (தாய் சாந்தம்மா நாயுடு). வெள்ளையரல்லாத தென்னாப்பிரிக்கர்களுக்கு வாய்ப்புகள் கடுமையாகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்டதாக இருந்தது; இருப்பினும், சட்டம் பயின்று, 1967-ல் நட்டாலில் (Natal) சொந்தமாகச் சட்ட அலுவலகத்தைத்

தொடங்கிய முதல் வெள்ளை அல்லாத நிறத்து இனப் பெண்மணி (first woman of colour) ஆனார். தென் ஆப்பிரிக்க இனவெறி கொள்கைக்கு எதிராகப் போராடியவர்களை அவர் ஆதரித்தார்; 1973ல் அவர் ராபன் தீவில் –நெல்சன் மண்டேலா உட்பட– அரசியல் கைதிகளுக்கு, அவர்களது வழக்கறிஞர்களைச் சந்திக்க உரிமைகளைப் பெற்றுத்தர உதவினார். இனவெறி ஆட்சி ஒழிக்கப்பட்ட பிறகு, அதிபரான நெல்சன் மண்டேலா 1995ல் நவி பிள்ளையைத் தென் ஆப்பிரிக்க உயர் நீதிமன்றத்தின் முதல் கறுப்பினப் பெண் நீதிபதியாக நியமித்தார்.  

பின்னர் அவரது பணி சர்வதேச அரங்கிற்கு மாறியது. (1994ல் ருவாண்டா நாட்டில் நடந்த இனப்படுகொலைகள் மற்றும் மனித உரிமை மீறல்களை விசாரிக்க ஐநா மன்றம்   ஏற்படுத்திய) ருவாண்டாவுக்கான சர்வதேசக் குற்றவியல் தீர்ப்பாய நீதிபதியாகப் பணியாற்றிய அவர், பின்னர் அதன் தலைவராகவும் பணியாற்றினார்.

(ருவாண்டாவின் ‘தபா’ கம்யூனின் மேனாள் மேயரான) ஜீன்-பால் அகயேசு-வுக்கு எதிரான வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க வழக்கில், பாலியல் வல்லுறவு மற்றும் பாலியல் வன்முறை ஆகியவை இனப்படுகொலை செயல்களாக அமையும் என்று சர்வதேசக் குற்றவியல் தீர்ப்பாயம் நிலைநாட்டியது. சட்டவியலில்  ஏற்பட்ட இந்த முன்னேற்றம், மேற்கண்ட குற்றங்களைப் போரின் தவிர்க்க முடியாத பக்க விளைவுகளாகக் கருதாமல், அவை சமூகங்களை அழிப்பதற்காகத் திட்டமிட்டு பயன்படுத்தப்படும் ஆயுதங்களாக அங்கீகரித்த முதலாவது தீர்ப்பு என்று புகழ்பெற்றது.

2003 முதல் 2008 வரை தி ஹேக் நகரில் அமைந்த சர்வதேசக் குற்றவியல் நீதிமன்றத்தின் நீதிபதியாக அமர்ந்தார். 2008– 2014 இடைப்பட்ட ஆண்டுகளில்

அவர் ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமை ஆணையராக (ஹை கமிஷனர்) பணியாற்றி, மனித உரிமைகள் மீறப்படும் இடங்களில் எல்லாம் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் குரலாக அந்த அமைப்பை நிலை நிறுத்தினார்.

மிகச் சமீபத்தில் அவர் சர்வதேச நீதிமன்றத்தின் அட்ஹாக் நீதிபதியாகப் பணியாற்றியதுடன், ஆக்கிரமிக்கப்பட்ட பாலஸ்தீனப் பகுதிகள் குறித்த ஐநா சபையின் சுதந்திரமான விசாரணை ஆணையத்திற்குத் தலைமை தாங்கினார். 2025ல் வெளியிடப்பட்ட அந்த ஆணையத்தின் அறிக்கை, காசாவில் பாலஸ்தீனியர்களுக்கு எதிராக இஸ்ரேல் இனப்படுகொலைகள் செய்ததாகக் குறிப்பிட்டது. மேலும் இதற்கு ஆதாரமாகப் படுகொலைகள், கடுமையான பாதிப்புகள், மக்கள் குழுவை அழிக்கும் நோக்கில் உருவாக்கப்பட்ட வாழ்க்கைச் சூழல்கள் மற்றும் இனப்படுகொலை நோக்கத்தை வெளிப்படுத்தும் அறிக்கைகள் போன்றவை அந்த அறிக்கையில் சுட்டிக் காட்டப்பட்டு உள்ளன. இஸ்ரேல் இந்த முடிவுகளை ஒருதலைச் சார்புடையது எனக் கூறி நிராகரித்தது; எனினும் இந்த அறிக்கை பொறுப்பேற்க வைத்தல் குறித்த உலகளாவிய விவாதத்தைத் தூண்டி உள்ளது.

இவ்வாறு பிள்ளையின் சட்டத்துறை சார்ந்த பணி வாழ்வு தென்னாப்பிரிக்கச் சர்வாதிகார ஆட்சியின் கீழ் இருந்த தேசிய நீதிமன்றங்கள், பேரழிவிலான கொடூரங்களுக்குப் பின் அமைக்கப்பட்ட தற்காலிகத் தீர்ப்பாயங்கள், நிரந்தரமான சர்வதேசக் குற்றவியல் நீதிமன்றம் மற்றும் ஐநாவின் உயர்ந்த மனித உரிமைகள் பதவி என பல்வேறு தளங்களில்  விரிவானது. தான் பொறுப்பு வகித்த பல்வேறு மட்டங்களிலும் அவர், அதிகாரம் படைத்தவர்களுக்கும் அதிகாரம் அற்றவர்களுக்கும் ஒரே மாதிரியான சட்டத் தரவுகளே  பொருந்த வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தி வந்துள்ளார். ஐநா தீர்மானத்தின் கீழ் மனித உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதற்கும் போரைத் தவிர்ப்பதற்கும் அரசியல் தலைவர்களும் நாடுகளும் சட்டப்பூர்வ கடமைகள் கொண்டுள்ளன என்பதை நூரெம்பெர்க்கில் அவர் மீண்டும் வலியுறுத்தினார். ஒவ்வொரு நாடும் அந்தக் கடமை பொறுப்புகளை நிறைவேற்ற வேண்டுமென அவர் அறைகூவல் விடுத்தார்; மேலும் சுதந்திரமான நீதிமன்றங்களைச் சீர்குலைக்கும் வகையிலான ஒரு தலைபட்சமான நடவடிக்கைகளுக்கு எதிராக அந்நாடுகளை எச்சரித்தார்.

தற்போது சர்வதேச சட்ட நிறுவனங்கள் வெளிப்படையான எதிர்ப்பைச் சந்திக்கும் தருணத்தில் இந்தத் தீர்ப்பு வந்தது. சக்திமிக்க நாடுகள் சர்வதேசக்

குற்றவியல் நீதிமன்றம் மீது தடைகளை விதித்ததுடன், அதன் சட்டப்பூர்வத் தன்மையைக் கேள்விக்கு உட்படுத்துகின்றன. உலகளாவிய அளவில் இராணுவச் செலவினங்கள் அதிகரிக்கும் போது, உக்ரைன், சூடான், காசா மற்றும் பிற இடங்களில் ஆயுத மோதல்கள் தொடர்கின்றன. 

இந்தச் சூழலில் நோபல் கமிட்டியின் தேர்வு ஓர் எளிய உண்மையை அடிக்கோடிட்டு வற்புறுத்துகிறது: அமைதி என்பது தற்காலிகமாகத் துப்பாக்கிச் சூடுகள் ஓய்ந்திருப்பதைத் தாண்டி மேலதிகமானது. 

மோதல்களின்போது பாலியல் வன்முறையில் பாதிக்கப்படும் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் உட்பட ஒவ்வொரு மனிதருக்கும்  சமமான கண்ணியத்தைப் பாதுகாக்கவும், குற்றம் இழைத்தவர்களைப் பொறுப்பேற்க வைக்கக் கூடிய வல்லமை உடைய அமைப்புகள் அதற்குத் தேவைப்படுகிறது.

நவி பிள்ளை அவர்களே வழக்கமான நிதானத்துடனும் நகைச்சுவை உணர்வு மிளிரவும் எதிர்வினை ஆற்றினார். அந்தச் செய்தி வந்தபோது தொடக்கத்தில் அவர் அதை ஒரு கிண்டல் கேலி நகைச்சுவையாக இருக்கக்கூடும் என்று எண்ணினார். ஆனால் விடாது கைத்தட்டல் தொடர்ந்தபோது, உடனே அவர் கூறினார்: “நீங்கள் இன்னும் சிறிது கூடுதலாகக் கைதட்டினால், நான் இந்தப் பரிசை டிரம்புடன் பகிர்ந்து கொண்டு விடுவேன்”. அவர் இப்படிக் கூறியதும், ‘வாழ்நாள் முழுவதும் அமைதியாகச் செய்யும் சட்டப் பணிக்கும், அதே கௌரவத்திற்காக மேற்கொள்ளப்படும் பொதுப் பிரச்சாரங்களுக்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை’ எடுத்துக்காட்டும் வகையில், இந்தக் கிண்டல் பேச்சு பரவலாகப் பரவியது.

கடந்த ஆண்டுகளில் முன்பு பரிசை வென்றவர்களும் மற்றும் அரசியல் பிரமுகர்களும் வெளிப்படையாக (அமைதி விருதுக்கு) வேறு சிலரை ஆதரித்தனர்; இருந்தபோதிலும் தேர்வுக்குழுவினர், விளம்பரப் பிரச்சார வெளிச்சத்தை விட  நீதிமன்ற அறைகளில் ஆற்றிய சட்டப்பணிகளேயே தனது சாதனைகளாகக் கொண்டு கம்பீரமாக உயர்ந்து நிற்கும் ஒரு சட்ட அறிஞரைத் தேர்ந்தெடுத்தது

அவரது தேர்வை விமர்சித்தவர்கள், குறிப்பாக இஸ்ரேலைச் சேர்ந்தவர்கள், அந்த முடிவு ஒரு விருதை ஆயுதமாகப் பயன்படுத்துவது என்று கூறி கடுமையாகக் கண்டித்தனர். மனித உரிமைகள் சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஆதரவாளர்கள், அந்த முடிவை –நூரெம்பெர்க் பாரம்பரியத்தின் மையக்  கோட்பாடான– சட்டத்திற்கு மேல் யாரும் இல்லை என்பதை உறுதிப்படுத்தும் ஓர் அவசியமான நடவடிக்கை என்று வர்ணித்தனர். தான் பணியாற்றிய நிறுவனங்கள் குறைபாடற்றவை என்று பிள்ளை  ஒருபோதும் கூறியதில்லை. 'மீண்டும் ஒருபோதும் இது நடக்காது' என்ற வாக்குறுதிக்கு அர்த்தம் இருக்க வேண்டுமென்றால், அந்த நிறுவனங்கள் தொடர்ந்து செயல்பட வேண்டும் என்று மட்டுமே அவர் வலியுறுத்தியுள்ளார்.

தற்போது 85 வயதிலும் சுறுசுறுப்பாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறார். காம்பியா– மியான்மர் வழக்கில் சர்வதேச நீதிமன்றத்திலும்; மற்றும் சர்வதேச நூரெம்பெர்க் கோட்பாடுகள் அகாடமி  உறுப்பினராகவும் தொடர்ந்து  பணியாற்றுகிறார். இனவெறிக் கொள்கையின் கீழ் ஒரு பேருந்து ஓட்டுநரின் மகளாக இருந்து, சர்வதேச நீதியின் உலகளாவிய பாதுகாவலராக அவர் அடைந்த வளர்ச்சிப் பயணம், கல்வியாலும் உறுதிப்பாட்டாலும் உருவாக்கப்படும் சாத்தியக் கூறுகளையும்; நலிவடைந்தோரைப் பாதுகாக்கும் ஒரு சட்ட அமைப்பைக் கட்டியெழுப்பும் இன்னும் நிறைவடையாத பணியையும் ஒருங்கே எடுத்துக்காட்டுகிறது.

2026ம் ஆண்டிற்கான நோபல் அமைதி பரிசு அந்தப் பணியை அங்கீகரிக்கும் அதே நேரத்தில், பொறுப்பேற்றலைச் சாத்தியமாக்கும் அமைப்புகளைப் பாதுகாக்கும் புதிய கடப்பாடுகளை நாடுகள் மற்றும் குடிமக்கள் மீது  சுமத்துகிறது. 

நோபல் அமைதி விருதைப் பெற்ற தமிழகத்தைப் பூர்வீகமாகக் கொண்ட திருமதி நவநீதம் ‘நவி’ பிள்ளைக்கு மீண்டும் நமது வாழ்த்துக்களை உரித்தாக்குவோம்! 

–நன்றி: நியூஏஜ் (அக்.18 – 24)

–தமிழில் : நீலகண்டன்,

என் எஃப் டி இ, கடலூர்

பாசிசத் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகும் மனிதஉரிமைகள் : அலட்சியத்திற்கு இடமில்லை

  

பாசிசத் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகும்  மனிதஉரிமைகள் :

அலட்சியத்திற்கு இடமில்லை

–டாக்டர் அருண் மித்ரா

டெல்லியில் வரலாறு காணாத பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகள் தலைநகரை ஏறத்தாழ இராணுவ முகாமாக மாற்றியது; அது, பெருந்திரள் மக்கள் இயக்கங்களையும், எதிர்க் கருத்துக்களையும் ஒடுக்க பிரிட்டிஷ் காலனிய ஆட்சியாளர்கள் மிருகத்தனமான வன்முறையை நாடியதை நினைவூட்டியது. கரப்பான் பூச்சி ஜனதா கட்சி (CJP), அனைத்திந்திய மாணவர் பெருமன்றம் (AISF), இந்திய மாணவர் சங்கம் (SFI) மற்றும் அனைத்து இந்திய மாணவர் அசோசியேஷன் (AISA) அமைப்புகளின் தலைவர்கள் மற்றும் செயல்பாட்டாளர்களுடன் பெரும் எண்ணிக்கையிலான மாணவர்கள் மற்றும் இளைஞர்களை,  டெல்லியில் மட்டுமின்றி நாடு முழுவதும், கைது செய்யப்பட்டனர்; இது மோடி அரசின் அதிகரிக்கும் பதற்றம் மற்றும் பாதுகாப்பின்மையை வெளிச்சமிட்டுக் காட்டுகிறது.

பாதுகாப்பு ஏற்பாட்டின் அளவும் தன்மையும் ஏதோ எதிரி நாட்டு இராணுவ ஆக்கிரமிப்பை எதிர்கொள்ள  டெல்லி தயாராவது போல தோற்றமளித்ததே தவிர; சொந்த நாட்டின் மக்கள் ஜந்தர் மந்தரில் நடத்தும் அமைதியான கண்டனப் போராட்டத்திற்கான பாதுகாப்பு போல  இல்லை. மக்கள் டெல்லியை அடைவதைத் தடுக்க  இரயில்கள் ரத்து,

மெட்ரோ நிலையங்கள் மூடல் மற்றும் பிற போக்குவரத்து முறைகளில் சோதனைகளைத் தீவிரப்படுத்தப்படுவது ஆகியவை ஜனநாயக ரீதியான கருத்து முரண்பாட்டை ஒடுககும் அரசின் முயற்சிகளுக்கு மேலும் சான்றாகின்றன. தலைமை தேர்தல் ஆணையர் பதவி விலகக் கோரும் போராட்டத்தைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கு மாறாக, அரசின் இத்தகைய ஒடுக்குமுறை நடவடிக்கைகள் போராட்ட இயக்கத்தைத்  தலைநகரைத் தாண்டி பல்வேறு பிற இடங்களுக்கும் பரவலாக்குவதில் போய் முடிந்தது.

மக்கள் இயக்கங்களுக்கு அரசுகளின் எதிர்வினை வேறுபட்ட வழிகளில் அமையும். ஜனநாயக அரசுகள் பொதுவாகப் பேச்சு வார்த்தைக்கு முன்னுரிமை தந்து விவாதங்கள் மூலம் குறைகளுக்குத் தீர்வு காண முயற்சிக்கும்; அதேசமயம் சர்வாதிகார ஆட்சிகள் வன்முறை மற்றும் அடக்குமுறையைக் கையாள முனைகின்றன. அரசின் இத்தகைய பதில்கள் அவற்றின் வலிமையைப் பிரதிபலிக்கவில்லை; மாறாக பலவீனம், பாதுகாப்பு இன்மை மற்றும் பகுத்தறிவு குறைபாட்டையே பிரதிபலிக்கின்றன .

ஜெர்மனியில் நாஜிக்கள் மற்றும் கார்ப்பரேட் நலன்களுக்கு இடையே நிலவிய கூட்டுக்கு வரலாறு சான்றாகத் திகழ்கிறது. நாஜிக்கள் யூதர்களைத் தீயவர்களாகச் சித்தரித்து  அவர்களைத்

தேசத்தின் எதிரிகளாகக் காட்டினர். அத்துடன் தேசத்தின் செல்வத்தை யூதர்கள் கொள்ளையடிப்பதாகக் குற்றம் சாட்டினர். வேண்டுமென்றே அவர்கள் யூத இனச் சமூகத்திற்கு எதிராக வெறுப்பையும், மக்கள் மத்தியில் அச்ச உணர்வு மற்றும் பெரும் பதற்றத்தையும்  வளர்த்தனர். இதன் விளைவாக  இறுதியில் வரலாறு காணாத பெரும் எண்ணிக்கையில் இனப் படுகொலையை அரங்கேற்றினர். 

கம்யூனிஸ்டுகள், சோசலிசவாதிகள், தொழிற்சங்கவாதிகள் மற்றும் சமூகத்தின் முற்போக்குப் பிரிவினர்கள் பாசிசத்தை எதிர்த்த போது, அவர்களைத் தவிர்த்துப் பலரும் மௌனப் பார்வையாளர்களாக அல்லது யூத இன வெறுப்பால் அல்லது நாஜி கொடுமைகள் மீதான அச்சத்தால் தூண்டப்பட்டு நாஜிக்களை ஆதரிப்பவர்களாகவும் கூட இருந்தனர். இத்தாலியிலும் முசோலினிக்ககுக்  கீழ் அத்தகைய எதேச்சதிகார மற்றும் ஒடுக்குமுறை ஆட்சி உருவானது.

இன்று இந்தியாவில் நாம் அதற்கு இணையான அமைதியைக் குலைக்கும் காட்சிகளைச் சந்திக்கிறோம்; அதில் அரசு அதிகாரத்தைச் செலுத்தும்  சக்திகளிடம் ஏதேச்சதிகார  மற்றும்

பெரும்பான்மைவாதப் போக்குகள் அதிகரிப்பதைக் காண முடிகிறது. டெல்லியை ஆகக் கூடுதலான போலீஸ்காவல் மிகுந்த நகரமாக மாற்றியதும், ஜனநாயக விழுமியங்களை மீட்டமைக்கக் கோரும் இளைஞர்களைத் தடுக்க  துணை இராணுவப் படைகளை நியமித்ததும் இந்த அணுகு முறையின் அப்பட்டமான வெளிப்பாடுகள். இந்த வளர்ச்சி போக்குகளுக்குப் பின்னால் கருத்தியலின் வரலாற்றுத் தொடர்பும் உள்ளது.

ஆர்எஸ்எஸ் அமைப்பு பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிரான போராட்டத்தில் பங்கு பெறவில்லை; மேலும் அதை விமர்சிப்பவர்களின் கூற்றின்படி, அது காலனிய அமைப்புக்கு இணக்கமாகவும் செயல்பட்டது.  அதன் முதன்மை கருத்தியல் சித்தாந்தவாதி எம்எஸ் கோல்வால்கர், பகத்சிங் போன்ற புரட்சியாளர்களைத் துணிச்சல்காரர்கள் ஆனால் தவறாக வழிகாட்டப்பட்டவர்கள் என்று வர்ணித்தார். மேலும் தேசத்தின் செல்வம்  ஒரு சிலர் கைகளில் குவிவதையும், பிற பெரும்பான்மை மக்களை ஏதுமற்றவர்களாக விடப்படுவதையும் ஆதரித்தார்; இதன் மூலம் சலுகை பெற்ற சிலரால் மிகப் பலர் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துவதை எளிமையாக்குவதையும் கோல்வால்கர் ஆதரித்தார். இந்தக் கருத்தியல் நிலைப்பாடு, மணிப்பூரில் மூன்றரை ஆண்டுகள் கடந்த பிறகும் தொடரும் வன்முறை நிகழ்வுகள் குறித்துக் காட்டப்படும் அலட்சியத்தை விளக்குவதற்கு உதவுகிறது. கண்காணிப்பு மற்றும் மிரட்டல் மூலம் அரசு அதிகாரத்தை நிறுவ செய்யப்படும் இந்த  முயற்சிகள், இஸ்ரேலுடன் இந்தியா கொண்டுள்ள ஆழமான இராணுவ மற்றும் பாதுகாப்பு உறவுகளிலும்; குடிமக்கள் மற்றும் அரசியல் எதிரிகள் உட்பட தனிநபர்களைக் கண்காணிக்க இஸ்ரேலால் மேம்படுத்தப்பட்ட பெகாசஸ் உளவு கருவிகள் பயன்படுத்தப்படுவதாகச் சொல்லப்படும் செய்திகளிலும் மேலும் பிரதிபலிக்கிறது.

வாக்காளர் பட்டியல்கள் சிறப்புத் தீவிரத் திருத்தம் (SIR) திட்ட அமலாக்கத்தில் தலைமை தேர்தல் ஆணையர் ஞானேஷ்குமாரின் நடவடிக்கையைச்  சூழ்ந்து எழுந்துள்ள தீவிர கேள்விகள் வெளிச்சத்திற்கு வந்த பிறகு அரசு தற்போது தற்காப்பு நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளது. படிவம் 6ல் செய்யப்பட்ட மாற்றங்களுக்கு நீதிமன்றத்தின் ஒப்புதல் பெறப்பட்டதாக ஞானேஷ்குமார் உரிமை கோரியதற்கு மாறாக, அவ்வாறு எந்த மாற்றங்களுக்கும் தாங்கள் அனுமதி அளிக்கவில்லை என உச்ச நீதிமன்றம் விளக்கம் அளித்தது. உலகின் மாபெரும் ஜனநாயகத்தின் தேர்தல்களைச் சுதந்திரமாகவும் நியாயமாகவும் நடத்துவதற்குப் பொறுப்பளிக்கப்பட்ட ஓர் அமைப்பின் தலைவராக அவரது நம்பகத்தன்மை மற்றும் நேர்மை குறித்து இந்த முரண்பாடு கடுமையான கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளது. இதைவிடக் கூடுதலாகச் சங்கடப்படுத்தும் விஷயம் யாதெனில், இந்த நடவடிக்கைகள் தேர்தல் ஆணையத்தின் தார்மீக அதிகாரம் மற்றும் அதனிடம் பொதுமக்கள் வைத்த நம்பிக்கையில் ஏற்படுத்திய சேதம் தான். 

13 கோடி இந்தியக் குடிமக்கள் வாக்காளர் பட்டியல்களில் இருந்து நீக்கப்பட்டது மற்றும் அவர்களின் வாக்களிக்கும் உரிமையை மறுக்கக்கூடிய சாத்தியம் குறித்து இந்த எஸ்ஐஆர் நடவடிக்கை தீவிரக் கவலைகளை எழுப்பி உள்ளது. இத்தகைய பெருமளவிலான எந்த ஒரு வாக்குரிமை பறிப்பும் ஜனநாயகத்திற்குக் கடுமையான அச்சுறுத்தல் ஏற்படுத்துவதாக அமையும். குறிப்பாக, ஜனநாயகப் பொறுப்பேற்பு மற்றும் குடிமக்களின் உரிமைகள் பாதுகாப்பு ஆகியன ஏற்கனவே நெருக்கடியில் உள்ள வேளையில், இந்நடவடிக்கை பெரும் அச்சுறுத்தலாகும்.  

நமது மக்கள் தொகையில் பெரும்பாலோருக்குக் கல்வி, சுகாதாரம், வேலைவாய்ப்பு, ஆரோக்கியமான சூழல் மற்றும் நியாயமான ஊதியம் போன்ற உரிமைகள் இன்னும் எட்டா கனிகளாகவே உள்ளன. பலரைப் பொருத்தவரை, அரசின் கொள்கைகள் மீது தங்கள் கருத்துக்களை வெளிப்படுத்தவும் அதிகாரத்தில் உள்ளவர்களைப் பொறுப்பேற்கச் செய்வதற்கும் வாக்குரிமை என்பது அவர்களுக்குக் கிடைத்துள்ள அர்த்தமுள்ள வழிகளில் ஒன்றாக உள்ளது. இந்த அடிப்படை உரிமை சிதைக்கப்பட்டாலோ அல்லது மறுக்கப்பட்டாலோ, மக்கள் தங்கள் நலன்களைப் பாதுகாப்பதற்கும் மற்றும் ஜனநாயக வாழ்வில் பங்கேற்பதற்கும் உள்ள முக்கிய வாய்ப்பை இழக்க நேரிடுகிறது. 

உச்ச நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி சூரியகாந்த் கூறியதாகச் சொல்லப்படும் விமர்சனத்தைச் சுற்றி எழுந்துள்ள சர்ச்சைகளுக்குப் பிறகு, நாடு முழுவதும் ஆயிரக் கணக்கில் இளையோர் தங்கள் கண்ணியத்தையும் ஜனநாயக உரிமைகளையும் பாதுகாக்க வீதிகளில் இறங்கி போராட முன் வந்துள்ளனர். அந்த இளைஞர்கள் கண்ணோட்டத்தில் ஜனநாயக விழுமியங்கள் சிதைக்கப்படுவது மற்றும் மோடி அரசின் ஒடுக்குமுறை நடவடிக்கைகள் மீது அவர்கள் சீற்றம் போராட்டங்களில் வெளிப்படுவது அதிகரிக்கிறது. 

இந்தியா கூட்டணியும் கூட, பிரதமர் மற்றும் உள்துறை அமைச்சர் செல்வாக்கின் கீழ்

தேர்தல் ஆணையம்  செயல்படுவதாகக் குற்றம் சாட்டி, ஞானேஷ்குமார் பதவி விலகக்  கோரி போராட்டங்களில் ஈடுபட்டு வருகிறது. எனவே இந்த இயக்கங்கள் இவ்வாறு மோடி அரசின் கொள்கைகள் மற்றும் அரசியல் தலைமைத்துவம் நோக்கியே அதிக அளவில் திசை திரும்பி உள்ளது.

ஆகக் கூடுதலான அதிகாரமும் ஒடுக்குமுறையும் கொண்ட ஆட்சியையும் கூட நீடித்த மக்கள் இயக்கங்கள் எதிர்த்து வெற்றி பெற முடியும் என்பதை வரலாறு எடுத்துக் காட்டுகிறது. எனினும் அத்தகைய இயக்கங்கள் கவனம் மிக்க  சிந்தனை, அரசியல் தெளிவு, கட்டுப்பாடு மற்றும் நோக்கத் திசை வழி குறித்த தெளிவான உணர்வுடன் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும். பாசிசம் முன்னேறுவதை தடுக்க ஜனநாயக, மதச்சார்பற்ற மற்றும் முற்போக்குச் சக்திகளைக் கொண்ட வலுவான பரந்த அளவிலான கூட்டணியை உருவாக்க வேண்டிய அவசரத் தேவை உள்ளது. இந்தப் போராட்டத்திற்கு ஒற்றுமை, செயல் உத்தி சார்ந்த தொலைநோக்கு மற்றும் நீடித்த வகையில் மக்களைத் திரட்டுவது ஆகியவை  இன்றியமையாதன. 

புரட்சியாளரும் பல்கேரிய நாட்டின் கம்யூனிஸ்ட் தலைவருமான ஜார்ஜ் டிமிட்ரோவ் பாசிசத்தை நிதி மூலதனத்தின் மிக பிற்போக்குத்தனமான ஏகாதிபத்தியக் கூறுகளின்,

பேரினவாத மற்றும் பயங்கரவாதச் சர்வாதிகாரம் என வரையறுத்தார். இது நிதி மூலதனத்தின் மிகப் பிற்போக்குத்தனமான பிரிவுகள் அதிகாரத்தை நேரடியாகச் செலுத்துவதைப் பிரதிபலிக்கிறது. இது பூர்ஷ்வா முதலாளித்துவ  ஜனநாயகதிற்குப் பதிலாக உழைக்கும் வர்க்கம், விவசாயிகள் மற்றும் அறிவு ஜீவிகளுக்கு எதிரான வெளிப்படையான வன்முறையையும், ஒடுக்குமுறையையும் கொண்டு வருகிறது. சர்வதேச அரங்கில் இது தீவிரமான பேரினவாத, ஆக்கிரமிப்பு விரிவாக்கம் மற்றும் ஏகாதிபத்தியப் போர் மூலம் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறது. 

பாசிசத்திற்கு எதிரான போராட்டம் குறித்த (இத்தாலிய மார்க்சிய அறிஞரும், கம்யூனிஸ்ட் தலைவருமான) அன்டோனியோ கிராம்சியின் புரிதல், அந்தப் போராட்டம் இராணுவ அல்லது பொருளாதார ரீதியான எதிர்ப்பு என்பதையும் தாண்டி அரசியல் அமைப்பு, கலாச்சாரப்

பங்கேற்பு  மற்றும் கருத்துக்களுக்கான போராட்டம் என்பதையும் உள்ளடக்கியதாக இருக்க வேண்டும் என வலியுறுத்துகிறது. மேலும் தொழிலாளர்களும் விவசாயிகளும் அடிப்படை கொள்கைகளைக் கைவிடும் சீர்திருத்தவாதச் சமரசங்களையும், அரசியல் செயலற்றத்தன்மையையும் நிராகரிக்க வேண்டும்;  முதலாளித்துவச் சுரண்டல் மற்றும் பாசிச வன்முறைகளில் இருந்து மக்களைப் பாதுகாக்க வல்ல பரந்த கூட்டணிகளைக் கட்ட வேண்டும். பாசிசம் என்பது மிரட்டிக் கட்டாயப்படுத்துவதன் மூலம் மட்டுமல்லாமல், அன்றாடச் சிந்தனை, மக்கள்  கலாச்சாரம் மற்றும் சமூக நிறுவனங்களில் அதன் கருத்து விழுமியங்களை உட்பொதிந்து நுழைப்பதன் மூலமாகவும் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொள்கிறது.

எனவே அதைத் தோற்கடிக்க தேவைப்படுவது என்ன என்பதை கிராம்சி, (குடிமைச் சமூகத்தில் நடைபெறும் நீண்ட மற்றும் தொடர்ச்சியான போராட்டம், அதாவது)  “நிலைப் போர்” (“war of position”) என்ற அரசியல் பதத்தால் விவரிக்கிறார்: எதேச்சதிகாரக் கருத்துக்களை எதிர்க்கவும், அவை நிலைத்திருக்கச் சார்ந்து இருக்கும் சமூக ஒப்புதலைப் பிய்த்தெறியவும் குடிமைச் சமூகத்திலும், கலாச்சார நிறுவனங்களிலும் மற்றும் கருத்தியல் மட்டத்திலும் அந்த நீண்ட நெடிய போராட்டம் நடைபெறும். (ஏனெனில் எதேச்சதிகார ஆட்சிகள் இராணுவ பலத்தால் மட்டும் நீடிப்பதில்லை; மாறாக அது தன் விழுமியங்களை மக்களின் ஈர்ப்பு மற்றும் சமூக ஒப்புதலைப் பெறுவதன் மூலமும் நிலைநிறுத்திக் கொள்கின்றன. எனவே சமூகத்தின் மேற்கட்டுமானமான கல்வி, கலாச்சாரம், பண்பாட்டுத் தளங்களிலும் நாம் போராட வேண்டும் என வற்புறுத்துகிறார் கிராம்சி.

எனவே, இந்தியாவில் உள்ள ஜனநாயக சக்திகள் தங்கள் வேறுபாடுகளை ஒதுக்கி வைத்து விட்டு, அரசியலமைப்பு விழுமியங்கள், குடிமக்களின் உரிமைகள் மற்றும் மனித உரிமைகளைப் பாதுகாக்க ஒன்றிணைந்து முன்னோக்கிச் செல்ல வேண்டும். அதே நேரத்தில் அவர்கள் தங்களின் சொந்தக் குறைபாடுகள், அமைப்பியல் பலவீனங்கள் மற்றும் அரசியல் செயல் உத்திகளை நேர்மையாகப் பரிசீலிக்க வேண்டும். நாடு எதிர்கொள்ளும் அடிப்படை பிரச்சனைகள் மீதான ஒற்றுமைக்கு இடையூறாக தங்களின் இரண்டாம் தரப் பிரச்சனைகள் குறித்த வேறுபாடுகளை அனுமதிக்கக் கூடாது. கருத்தியல் விவாதங்கள் அக்கபூர்வமான முறையில் நடத்தப்படும்போது, அவை இயக்கங்களை வலுப்படுத்தவும் அரசியல் புரிதலை ஆழப்படுத்தவும் உதவும்; எனினும், தனிநபர் ஆசைகள் மற்றும் குழுப்போக்கு சார்ந்த நலன்கள் அமைப்பின் மீதான நம்பகத்தன்மையைச் சீர்குலைக்கும், ஒன்றுபட்ட நடவடிக்கையைப் பலவீனமாக்கும் மற்றும் பொதுமக்களின் நம்பிக்கையையும் சிதைக்கும். அவை ஒருபோதும் பெரிய போராட்டத்தை விட முன்னுரிமை பெற அனுமதிக்கப்படலாகாது. 

இந்தப் போராட்டம் அரசியல் தெளிவு, அமைப்பு ரீதியான ஒற்றுமை, ஆழமான செயல் உத்தி மற்றும் நீடித்த மக்கள் பங்கேற்பு ஆகியவற்றால் வழிநடத்தப்பட வேண்டும். அச்சுறுத்தலின் பெரும் தீவிரத்தைப் புரிந்து கொள்ளத் தவறுவதோ அல்லது ஒன்றுபட்ட திறன்மிகு எதிர்ப்பைக் கட்டுவதில் எந்தவித தயக்கம் காட்டுவதோ, ஜனநாயக அமைப்புகளுக்கும்  உழைக்கும் மக்கள் உரிமைகளுக்கும் மட்டுமின்றி  சமுதாயம் முழுமைக்கும் பேரழிவுகரமான விளைவுகளை  ஏற்படுத்தக் கூடும்.

–நன்றி : நியூ ஏஜ் (அக். 18 - 24)

–தமிழில் : நீலகண்டன், 

என்எப்டிஇ, கடலூர் 

பெரும் ஆபத்தில் வாக்களிக்கும் உரிமை --அரசியலமைப்பும் சாதாரண குடிமகனும்

 

பெரும் ஆபத்தில் வாக்களிக்கும் உரிமை

அரசியலமைப்புச் சட்டமும் சாதாரண குடிமகனும் 

–சி ஆதி கேசவன் 

இந்திய அரசியலமைப்புச் சாதாரண குடிமகனுக்காக எழுதப்பட்டது. நாட்டில் உள்ள ஒவ்வொரு குடிமகனையும் இந்தச் சாதாரண மனிதனைக் குறிக்கிறது.

“இந்திய மக்களாகிய நாங்கள்” என்ற வார்த்தைகளுடன் தொடங்கும் அரசியலமைப்பின் முகவுரை, ‘அனைத்துக் குடிமக்களுக்கும் நீதி, சுதந்திரம், சமத்துவம் மற்றும் சகோதரத்துவத்தை உறுதி செய்ய உறுதியளிக்கிறது’ எனப் பிரகடனப்படுத்தியது. அந்த ஆவணம் நடைமுறைக்கு வந்து 76 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அந்த உறுதிமொழிகளின் அடிப்படை ஜீவனான வாக்களிக்கும் உரிமை வெளிப்படையாக நெருக்கடியில் உள்ளது.

குடியுரிமை என்பது தெளிவாக வரையறுக்கப்பட்டது. ஒருவரின் வாழ்விடம், பிறப்பு, வம்சாவளி, பதிவு அல்லது இயல்புரிமை மூலம் அவர் குடிமகனாகிறார். அந்தத் தகுதி அடைந்தவுடன், மதம், சாதி அல்லது பாலின வேறுபாடு இன்றி வயதுவந்த ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் வாக்களிக்கும் உரிமையை அரசியலமைப்பின் சட்டப்பிரிவு 326 வழங்குகிறது. அந்த உரிமையைப் பாதுகாக்கவும் தேர்தல் சுதந்திரமாகவும் நியாயமாகவும் நடப்பதை உறுதி

செய்யவும் தேர்தல் ஆணையம் ஏற்படுத்தப்பட்டது. எனினும், தலைமை தேர்தல் ஆணையர் மற்றும் பிற தேர்தல் ஆணையர்கள் நியமிக்கப்படும் முறை ஆழ்ந்த கவலைக்குரிய விஷயமாக மாறியுள்ளது. 2023ம் ஆண்டு இயற்றப்பட்ட சட்டம், அவர்களுக்கான தேர்வு நடைமுறையைப் பெருமளவு அரசு அதிகாரப் பிரிவின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டுவந்துள்ளது. சிபிஐ இயக்குனர் தேர்வுக்கான சமச்சீரான தேர்வுக் குழுவை மாதிரியாகக் கொண்டு (தேர்தல் ஆணையர்களையும் தேர்ந்தெடுக்க) ஒரு தற்காலிக ஏற்பாட்டை உச்ச நீதிமன்றம் பரிந்துரைத்தது: ஆனால் அதற்குப் பதிலாக அரசுக்குத் தெளிவான பெரும்பான்மையுள்ள ஒரு குழு அமைக்கப்பட்டது. சுதந்திரமான தேர்வு முறை என்பது வெறும் காகிதத்தில் உள்ளதே தவிர உண்மையில் அது சுதந்திரமானதே அல்ல.

சமீபத்திய மேற்கு வங்க நிகழ்வுகள் ஆபத்தை உறுதியாக்கி உள்ளன. வாக்காளர் பட்டியல் சிறப்புத் தீவிர திருத்த நடைமுறையின்போது சுமார் 93 லட்சம் பெயர்கள் நீக்கப்பட்டதாகச் செய்திகள் தெரிவித்தன. மேல்முறையீடு செய்த 22 லட்சம் குடிமக்களில், ஒரு லட்சம் பேர்களின் வழக்குகள் மட்டுமே முடிவு செய்யப்பட்டு, அதில் 93 சதவீதம் பேர்களின் பெயர்கள் மீண்டும் பட்டியலில் சேர்க்கப்பட்டன. பெரும் எண்ணிக்கையிலான மக்களில் பலரும் ஏழைகள், சட்ட உதவியை எளிதில் பெறும் வாய்ப்பு இல்லாதவர்கள், தங்களின் வாக்குரிமையை இழந்து நிற்கிறார்கள். அதே நேரத்தில் இரண்டு தேர்தல் ஆணையர்களும் 14 தருணங்களில் தங்கள் ஆட்சேபங்களைப் பதிவு செய்துள்ளதாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. அவர்களின் ஆட்சேபனைகள் எடுபடவில்லை, ஏற்றுக் கொள்ளப்படவில்லை.  

வாக்குரிமையைப் பாதுகாக்க ஏற்படுத்தப்பட்ட தேர்தல் ஆணைய அமைப்பு, அதிகாரச் சமநிலையை உறுதிப்படுத்தும் வகையில் அதைச் செய்வதற்கு இயலாத ஒன்றாக அல்லது செயல்பட விரும்பாத நிலையில் இருப்பதாகத் தோன்றும் நிலையில், சாதாரணக் குடிமகனின் அடிப்படை அரசியல் உரிமை ஆபத்துக்கு உள்ளாகிறது. 

1950ல் அரசியல் நீதி ஒரே வீச்சில் வழங்கப்பட்டது. பிரிட்டிஷ் காலனிய ஆட்சி காலத்தில் சொத்துரிமை சார்ந்த வரையறுக்கப்பட்ட  வாக்குரிமையை சுதந்திர தேசத்தின் வயது வந்த அனைவருக்கும் வாக்குரிமை மாற்றியது. சமூக நீதி சமமான கவனம் பெற்றது. சட்டப்பிரிவு 17 மூலம் தீண்டாமை ஒழிக்கப்பட்டது, அனைத்து இந்துக்களுக்கும் ஆலயங்கள் திறந்து விடப்பட்டன. வரலாற்று ரீதியாகப் பின்தங்கிய நிலையில் இருந்த மக்கள் குழுக்களை மைய நீரோட்டத்திற்குக் கொண்டு வர சட்டமன்றங்கள், கல்வி நிறுவனங்கள் மற்றும் பொது வேலைவாய்ப்பில் இடஒதுக்கீடு முறை அறிமுகப்படுத்தப்- பட்டது. 6 முதல் 14 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளுக்கு இலவச மற்றும் கட்டாயக் கல்வி என்பது, அரசியலமைப்புச் சட்ட வழிகாட்டு

நெறியிலிருந்து பின்னர் அடிப்படை உரிமையாக உயர்த்தப்பட்டது. விடுதலை அடைந்தபோது 12 சதவீதமாக இருந்த எழுத்தறிவு இன்று சுமார் 80 சதவீதமாக உயர்ந்துள்ளது. இவை உண்மையான சாதனைகள். இருப்பினும், கல்வியின் தரம் சீரற்றதாக உள்ளது; சமூகத்தில் மிக ஏழ்மையான பிரிவு மக்களுக்குக் கிடைக்கும் பொருளாதார வாய்ப்புகளும் பின்தங்கிய நிலையிலே நீடிக்கின்றன.       

வழிகாட்டு நெறிகளில் பொருளாதார நீதி குறித்து விரிவாகப் பேசப்பட்டுள்ளது. வாழ்வாதாரத்திற்குப் போதுமான வழிவகைகளை உறுதி செய்யவும், செல்வம் ஒரு சிலர் கைகளில் குவிவதைத் தடுக்கவும், சம வேலைக்குச் சம ஊதியம் வழங்கவும்  வழிகாட்டு நெறிகளில் அரசுக்கு அறிவுறுத்தப்பட்டது. முன்னேற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது, ஆனால் பெரும் இடைவெளிகள் நீடிக்கின்றன. வேலையின்மை விகிதம் அதிகமாகவே உள்ளது. வருமானம் மற்றும் வாய்ப்புகளில் சமத்துவமின்மைகள் அப்பட்டமாக இன்னும் நீடிக்கிறது. சமீபத்தில் வரையறுக்கப்பட்ட பிரிவு இட ஒதுக்கீட்டிற்கு (EWS) அறிமுகம் செய்யப்பட்ட பொருளாதார அளவுகோல்கள் பயனாளிகளின் வட்டத்தை விரிவுபடுத்தியுள்ளது; எனினும், அது இட ஒதுக்கீடு முறை நடவடிக்கை கொண்டு வந்ததன் உண்மையான சமூக நோக்கம் குறித்த கேள்விகளையும் கூட எழுப்பி உள்ளது.

அரசியலமைப்புச் செயல்முறையில் ‘சுதந்திரம்’ மையமான இடத்தை வகிக்கிறது. சட்டத்தால் நிறுவப்பட்ட நடைமுறையின்படி மட்டுமே உயிர் மற்றும் தனிநபர் சுதந்திரத்தைப்

பறிக்க முடியும் என்ற குறுகிய உத்திரவாதத்தைக் கொண்டதாக அரசியலமைப்புச் சட்டப்பிரிவு 21, தொடக்கத்தில் இருந்தது; பின்னர், நீதித்துறை விளக்கங்கள் மூலம் கண்ணியம், தனிப்பட்ட தனி உரிமை (பிரைவசி) மற்றும் வாழ்வாதாரம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய பரந்த பாதுகாப்பு அம்சமாக அது உருமாறி உள்ளது.

சட்டப்பிரிவு 19ன் கீழ் பேச்சுரிமை முன்னுரிமை பெற்ற சுதந்திரமாகக் கருதப்படுகிறது. பொது ஒழுங்கு, வன்முறையைத் தூண்டுதல் அல்லது அவதூறு போன்ற குறிப்பிட்ட காரணங்களால் அது நியாயமான வரையறைக்குக் கட்டுப்படுத்தப்படலாம். வெறும் கலந்துரையாடல் அல்லது ஆதரித்து வாதாடுதல் மௌனமாக்கப்பட முடியாது. மனசாட்சி சுதந்திரம் மற்றும் (குறிப்பிட்ட) மதத்தை நம்பவும், பின்பற்றவும், பரப்புவதற்கான உரிமை ஆகியவை சமமாகப் பாதுகாக்கப்பட்டது; அந்தச் சுதந்திரமும்கூட பொது ஒழுங்கு, ஒழுக்க நெறி மற்றும் சுகாதாரத்திற்கு உட்பட்டதாகும்.

மதச்சார்பின்மை என்பது, மதங்களுக்கு இடையில் அரசு நடுநிலைமையைக் கடைப்பிடித்து, அவற்றைச் சம மரியாதையுடன் நடத்த வேண்டும் எனக் கோருகிறது. சிறுபான்மையினரின் கலாச்சார மற்றும் கல்வி உரிமைகள் இந்தியச் சமூகத்தின் நீண்ட காலச் சிறப்பம்சமாக விளங்கும் பன்முகத்தன்மையை  மேலும் பாதுகாக்கின்றன.  

மத மற்றும் சமூகத் தடைகளைத் தாண்டிய  பொதுவான சகோதர உணர்வான ‘சகோதரத்துவம்’, அண்ணல் டாக்டர் பிஆர் அம்பேத்கரின் வற்புறுத்தலின் காரணமாக

அரசியலமைப்புச் சட்ட முகவுரையில் சேர்க்கப்பட்டது. 1976ல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட அடிப்படை கடமைகளில் அது நடைமுறை வடிவ வெளிப்பாட்டைப் பெற்றது. அரசியலமைப்புக்குக் கீழ்ப்படியவும், நல்லிணக்கத்தை மேம்படுத்தவும், தேசத்தின் பன்முகக் கலாச்சார விழுமியத்தை மதிக்கவும் மற்றும் இயற்கை சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாக்கவும் அது குடிமக்களை அறைகூவி கேட்டுக் கொண்டது. பார்சிகள் மற்றும் கேரளாவின் யூதர்கள் போன்ற சமூகங்களுக்கு அடைக்கலமும் சுதந்திரமும் அளித்த இந்தியாவின் வரலாற்றுச் சாதனை, ஒரு காலத்தில் செழித்தோங்கி இருந்த இந்த மனப்பான்மை உணர்வுக்குச் சான்றாகத் திகழ்கிறது. அதன் இன்றைய ஆரோக்கியநிலை நிச்சயமற்றதாக உள்ளது. சமூகப் பதற்றம் அதிகரிப்பு மற்றும் அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படும் பெரும்பான்மைவாத வாய்ச்சவடால் கருத்துக்கள் சகோதர உணர்வுக்கான பற்றுறுதிக்கு ஒவ்வொரு நாளும் சோதனையாகிறது. இந்த உரிமைகள் எதுவும் தானாகச் செயல்படுத்தப்- படுவது அல்ல. அவற்றைச் செயல்படுத்த ஒரு சுதந்திரமான நீதித்துறை அவசியமாகும்.

உயர்மட்ட நீதித்துறையை அரசு அதிகார ஆதிக்கத்திலிருந்து விடுவித்துச் சுதந்திரமாக வைத்திருக்கவே, நீதித்துறை நியமனங்களில், கொலிஜியம் முறை உருவாக்கப்பட்டது. அதன் போதாமைகள் குறைபாடுகள் என்னவாக இருந்தாலும், முந்தைய காலத்தில் நிகழ்ந்த பணி மூப்பு சீனியாரிட்டி மீறல் மற்றும் அழுத்தங்களுக்கு  ஒரு பதிலாகவே  கொலிஜியம் முறை அமைந்திருந்தது. வசதி வாய்ப்பற்ற பின்தங்கியவர்கள், கொத்தடிமை தொழிலாளர்கள், புலம்பெயர் தொழிலாளர்கள் மற்றும் வேறு வகையில் குரலற்ற  மற்றவர்களுக்குப் பொதுநல வழக்கு என்பது நீதிமன்றத்தின் கதவுகளைத் திறந்து விட்டுள்ளது.

இருப்பினும், அனைத்துத் தரப்பு அமைப்புகளிலும் நெருக்கடிக்கான அறிகுறிகள் தென்படுகின்றன.  தற்போது தேர்தல் ஆணைய அமைப்பு மட்டுமே வெளிப்படையாகக் காணத்தக்க ஓர் உதாரணமாக உள்ளது. சுதந்திரமாகச் செயல்பட வேண்டிய அமைப்புகள், அன்றைய அரசு அதிகார அமைப்புடன் கூட்டாகச்  செயல்படத் தொடங்கும்போது, ஒட்டுமொத்த அரசியலமைப்பு முறைமையின் சமநிலையும் பாதிக்கப்படுகிறது. 

‘அரசியலமைப்பைச் செயல்படுத்த வேண்டியவர்களிடம் முறையாக அப்படிச் செய்வதில்

மனஉறுதியோ அல்லது நேர்மையோ குறைந்து இருந்தால், ஆகச் சிறந்த அரசியலமைப்பும் தோல்வியடையும்; அதே நேரத்தில் அதைச் செயல்படுத்துபவர்கள் நேர்மையுடனும் அக்கறையுடனும் இருந்தால், குறைபாடுள்ள ஆவணமாக அரசியலமைப்பு இருந்தாலும்கூட வெற்றியடையும்’ என அண்ணல் டாக்டர் அம்பேத்கர் குறிப்பிட்டார்.

இந்திய அரசியலமைப்பு விரிவானது; தொலைநோக்கு இலட்சிய வேட்கை கொண்டது;  மேலும் அது பல வகைகளில் அதன் காலத்திற்கு முந்தியதாக முன்னே நிற்கிறது. சுருக்கமாக இந்திய அரசியலமைப்பு அற்புதச் சாதனையாகத் திகழ்கிறது. அதன் அரசியல், சமூக மற்றும் பொருளாதார நீதி, சிந்தனை மற்றும் நம்பிக்கை சுதந்திரம், மற்றும் குடிமக்களிடையே சகோதரத்துவ உணர்வு ஆகியவற்றுக்கான அதன் உறுதி மொழிகள், நல்லாட்சியை அளவிடுவதற்கான சரியான அளவுகோலாக இன்றும் திகழ்கின்றன.

நமது உடனடி கடமை தெளிவானது.  அன்றைய அரசாங்கத்திடமிருந்து வெளிப்படையாகவே சுதந்திரமாகச் செயல்படும் ஒரு தேர்தல் ஆணைய அமைப்பால்  வாக்குரிமை பாதுகாக்கப்படுகிறது  என்ற நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தி மீட்டமைக்க வேண்டும்.

(தேர்தல் ஆணையர்களின்) தற்போதைய நியமன நடைமுறையின் அரசியலமைப்புச் செல்லுபடியாகும் தன்மை மீதான பிரச்சனைக்குத் தீர்வு காணும் ஒரு வாய்ப்பு உச்ச நீதிமன்றத்திற்கு உள்ளது. அது நிகழும் வரையிலும், மற்றும் அனைத்துத் துறைகளிலும்

 அமைப்பின் சுதந்திரம் அதன் செயல்பாடுகளில் தெளிவாகத் தெரியுமாறு வலிமைப்படுத்தும் வரையிலும், அரசியலமைப்புச் சட்டம் தனக்கு எதிராகச் செயல்படா படாமல், தனக்காகவே தொடர்ந்து செயல்படுகிறது என்று  சாமானிய குடிமகனால் உறுதியாக நம்ப முடியாது. அரசியல் அமைப்பு ஆவணம் தன்னளவில் சிறந்ததாகவே உள்ளது; அதன் உண்மையான சோதனை அது எவ்வாறு நடைமுறைப்படுத்தப்- படுகிறது என்பதில்தான் அடங்கியுள்ளது. 

–நன்றி : நியூ ஏஜ் (அக். 11 –17)

–தமிழில் : நீலகண்டன், 

என் எப் டி இ, கடலூர்