–டாக்டர்
அருண் மித்ரா
(சுய பெருமிதத்தை உற்பத்தி செய்ய தொழில்நுட்பம் பயன்படுத்தப்படும்போது, அறிவியல் மனோபாவம், பகுத்தறிவுடன் சிந்தித்தல் மற்றும் ஜனநாயக விழுமியங்களை அது சீர்குலைக்கும்.)
தன்னைத் தானே புகழ்வது
பலருக்கும் சாதாரண வழக்கம். ஆனால் இறந்தவருடன் உரையாடலை
அரங்கேற்றவும், அவர் அந்த அரசியல் தலைவர் மீது புகழ் மழையைப்
பொழிவதாகக் காட்சிப்படுத்தவும் செயற்கை நுண்ணறிவு (ஏஐ) பயன்படுத்தும்போது, இந்தச் செயல்பாடு தொழில்நுட்பத்தைத் தவறாகப் பயன்படுத்துவது, பகுத்தறிவுக்குப் புறம்பான நம்பிக்கைகளை ஊக்குவிப்பது மற்றும் தனிநபர்
ஆளுமை வழிபாட்டை வளர்த்தெடுப்பது குறித்த தீவிரமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது.
சின்மயா மிஷன் அமைப்பு புதுடெல்லி பாரத் மண்டபத்தில் சின்மயா அமிர்த மகோத்சவ உலகச் சம்மேளன விழாவை ஏற்பாடு செய்து நடத்தியது; அப்போது பிரதமர் நரேந்திர மோடி, சுவாமி சின்மயானந்தா சரஸ்வதியுடன்
தொழில்நுட்பத்தால் இறந்தவரின் உருவத்தை அல்லது குரலை
மீண்டும் உருவாக்க முடியுமா என்பது இங்கு பிரச்சனை இல்லை. அந்தத் தொழில்நுட்பத்
திறனுக்கு நியாயமான கல்வி மற்றும் கலாச்சாரப் பயன்பாடுகள் இருக்கக்கூடும்.
உண்மையான கவலை இது எவ்வாறு பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதே. இங்கே இந்த நிகழ்வு
பிரதமரை ஓர் அசாதாரண அந்தஸ்து கொண்டவர் என்று சித்தரிப்பதன் மூலம்
பெருமைப்படுத்துவதாக அமைந்திருந்தது. அதிலும் மறைந்த ஓர் ஆன்மீகத் தலைவர் இந்தச்
செயலை அங்கீகரிப்பது போன்ற தோற்றம் உருவாக்கப்பட்டது. மூடநம்பிக்கைகளும், எதையும் விமர்சனமின்றி அணுகும்
கண்மூடித்- தனமான நாயக வழிபாடும் பரவலாக மலிந்த ஒரு சமூகத்தில், இத்தகைய காட்சிச் சித்தரிப்புகள், தாங்கள்
காண்பதைக் கேள்வி கேட்க விரும்பாத மக்கள் மனங்களை ஈர்க்கக்கூடும். செயற்கை
தொழில்நுட்பம் உருவாக்கிய ஒளி உருவ பிம்பம்
உதிர்ப்பதாகச் சித்தரிக்கப்பட்ட வார்த்தைகள், இறந்தவரின்
சுதந்திரமான ஒப்புதல் பெற்றதல்ல. ஓர் ஆன்மீகத் தலைவரது அமைப்பின் நேர்மையை
அதிகரிப்பதற்கு மாறாக, இத்தகைய செயல்கள் பிரதமர் உயர்த்திப்
பிடிப்பதாக உரிமை பாராட்டும் ஆன்மீக மரபுகளை விமர்சிக்கவும், கேலி செய்யவும் வழிவகுக்கும் ஆபத்தை வருந்தி அழைப்பதாக அமைந்து விடும்.
கற்றவர்கள் மற்றும் செல்வாக்கு உடையவர்கள் உட்பட, அவையில் கூடியிருந்தவர்கள் அனைவரும்
உற்சாகமாகக் கைதட்டியது சமமாகச் சங்கடப்படுத்தும்
கவலைக்குரிய மற்றொரு விஷயமாகும். இது, விமர்சன ரீதியாகச்
சிந்திக்கும் நமது கூட்டுத் திறன்
குறித்த சங்கடமான கேள்வியை எழுப்புகிறது. பகுத்தறிவு,
ஆதாரம் மற்றும் சுதந்திரமாகத் தீர்மானித்தல் முதலியவற்றைக் கல்வி
வளர்க்க வேண்டுமே தவிர, அரசியல் வெளியில் கேள்வியின்றிக்
கீழ்ப்படியும் பங்கேற்பாளர்களை வெறுமே உற்பத்தி செய்வதாக இருக்கக் கூடாது.
2027 ஆம் ஆண்டில் பல்வேறு மாநிலங்களில்
தேர்தல்கள் நடைபெற உள்ள நிலையில், இத்தகைய காட்சிச்
சித்தரிப்புகள் அடிக்கடி அதிகரிக்கக் கூடும். அதன் மூலம் வேலையில்லா திண்டாட்டம்,
பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வு, பொது சுகாதாரம்,
ஆட்சி நிர்வாகம் மற்றும் ஜனநாயகப் பொறுப்பேற்பு போன்றவைகளில்
இருந்து மக்களின் கவனம், அசாதாரணமான தலைவரின் பிம்பத்தை
வலுப்படுத்தும் வகையில் வடிவமைக்கப்படும்
காட்சிகள்பால் திசை திருப்பப்படுகிறது.
இந்திய அரசியலமைப்பின் 51
A(h) சட்டப்பிரிவு, அறிவியல்
மனப்பான்மை, மனிதநேயம், (எதையும்
கேள்விக்கு உட்படுத்தும்) ஆய்வு மற்றும் சீர்திருத்த உணர்வை மேம்படுத்துவதை ஒவ்வொரு குடிமகனின் அடிப்படை
கடமையாகக் குறிப்பிட்டு அடையாளப்- படுத்துகிறது. எனினும் அறிவியல் சான்றுகளால்
நிரூபிக்கப்படாத கூற்றுக்களை அப்படியே ஒப்புக் கொள்ளும் போக்கு வளர்வது குறித்துக்
கவலைகள் நீடிக்கின்றன. பகுத்தறிவு ரீதியான ஆய்வுக்கு எதிரான விரோதப் போக்கு
கடுமையான பின்விளைவுகளை ஏற்படுத்தக் கூடும்.
நரேந்திர தபோல்கர், கோவிந்த் பன்சாரே மற்றும் கௌரி லங்கேஷ் போன்றபகுத்தறிவாளர்களும் சமூகச் செயற்பாட்டாளர்களும் படுகொலை செய்யப்பட்டனர்; அப்படுகொலைகள் ஆழமாகப் புரையோடிய
பிரதமராகப் பொறுப்பேற்ற சிறிது காலத்திலேயே மோடி, மருத்துவர்கள் மத்தியில் உரையாற்றும்போது
விநாயகர் கதையை மேற்கோள் காட்டி, பண்டைய இந்தியா, யானையின் தலையை மனிதனுக்குப் பொருத்துவது உள்ளிட்ட வளர்ச்சி பெற்ற உறுப்பு
மாற்ற அறுவை சிகிச்சைமுறை திறன்களைப் பெற்றிருந்ததாகக் கூறினார். இந்தக்
கூற்றுக்கு அறிவியல் ஆதாரம் எதுவும் இல்லை. ஆனால் குழுமியிருந்த மருத்துவர்கள்,
புராணத் தொன்மக் கதைக்கும் அறிவியல் ரீதியில் நிறுவப்பட்ட
உண்மைக்கும் இடையில் உள்ள வேறுபாட்டை வலியுறுத்துவதற்கு மாறாக, பிரதமர் உரைக்குக் கைதட்டி அதை வரவேற்றது மிகுந்த ஏமாற்றம் அளிப்பதாகும்.
கலாச்சார மரபுகளுக்கு மரியாதை காட்டுவது என்பதற்கு அறிவியல் ஆய்வு சோதனையைக் கைவிட
வேண்டும் என்று அர்த்தமல்ல.
கோவிட் 19 பெருந்தொற்றின்போது, ”போ, கரோனா
போ” என்ற முழக்கங்களும், பலரும் கூடி
கைதட்டுவது, பாத்திரங்களைத் தட்டி ஒலி எழுப்புவது, வெளியே குழுமி நின்று மொபைல் போன் விளக்குகளை எரிய விடுவது போன்ற (அரசு
முன்மொழிந்த) அடையாள நடவடிக்கைகள் பொதுமக்கள் கவனத்தை ஈர்த்தன. ஆனால் இத்தகைய
செயல்கள், தொற்று பாதிப்புக்குப் பரிசோதனை, சிகிச்சை, தடுப்பூசி, போதுமான
சுகாதார உள்கட்டமைப்புக்கள் மற்றும் சான்றுகள் அடிப்படையிலான விழிப்புணர்வு,
பொதுத் தகவல் தொடர்பு போன்றவைகளுக்கு மாற்றாக அமைய முடியாது.
மோடி கூறியதாகச் சொல்லப்படும் பிற கருத்துக்கள்:
சாக்கடையில் இருந்து வெளிவரும் வாயுவைப் பயன்படுத்தி தேநீர் தயாரித்ததாக அவர்
விவரித்த நிகழ்வு; மேகமூட்டம் விமானங்களை
ரேடார் கருவி கண்டறிதலிலிருந்து தப்பிக்க உதவும் என்று அவர் முன்வைத்த கருத்து
போன்றவை காரண காரிய அறிவியல் ஆய்வு குறித்த கேள்விகளை எழுப்புகிறது. மிகச்
சமீபத்தில் அவர் தன்னை (பயாலஜிக்கல்) உயிரியல் பிறவி
அல்ல –அதாவது அவர் கடவுளால் அனுப்பப்பட்டவரே அன்றி சாதாரணமான ஒரு தாயின் வயிற்றில்
பிறந்தவர் அல்ல என்று கூறிக்கொண்டார். அவர் கூறிய நோக்கத்தின் காரணம் என்னவாக
இருந்த போதிலும், இத்தகைய கூற்றுக்கள் சாதாரண மனித வரையறை
எல்லைகளுக்கும் கண்காணிப்புக்கும் அப்பாற்பட்ட ஆற்றல்
பெற்ற ஒரு தலைவரின் பிம்பத்தை சாதாரண மக்கள் மனங்களில் வலியுறுத்தி கட்டமைக்கக்
கூடும்.
தன்னைப் பற்றிய மிகைப்படுத்தப்பட்ட முக்கியத்துவ உணர்வும், பிறரது பாராட்டுக்கு ஏங்கும் தீராத
விருப்பமும் (மனநலம் சார்ந்த ஆளுமை குறைபாடாகிய) நாசீசிசப் பண்புகளின் (narcissistic traits) அடையாளங்களாகக் கருதப்படுகின்றன. அத்தகைய
பண்புகளின் அடையாளங்களை வெளிப்படுத்துபவர்கள் தங்களின் திறமைகளை மிகையாக
மதிப்பிட்டு, தங்கள் கருத்துக்கள்தான் மேலானவை என்று
கருத்துவதுடன், விமர்சனங்களுக்குத் தற்காப்புடன் எதிர்வினை
ஆற்றுவர். அவர்களை முகஸ்துதி செய்து சூழ்ந்து
இருக்கும் துதிபாடிகள் அவர்கள் சுயமாகச் சிந்திப்பதையும்
கெடுத்து விடலாம்.
எனினும், தற்பெருமை ஆளுமை கோளாறு என்பது (நாசீசிசப் பர்சனாலிட்டி டிஸ்ஆர்டர்,
NPD) தொடர்ச்சியான பிரம்மாண்டத் தற்பெருமை
போக்கு கற்பனை, பாராட்டுக்கான ஆழமான தேவை, பச்சாதாப உணர்வுச் சிக்கல்கள் முதலியவற்றை உள்ளடக்கிய ஒரு மருத்துவ
நோயறிதல் சார்ந்த சமிக்கைகள் ஆகும். பொது அறிக்கைகள் மட்டுமே அத்தகைய நோய்களை
உறுதிப்படுத்த முடியாது. எவ்வாறாயினும், அதீதச் சுய புகழ்ச்சி மற்றும் கேள்வி கேட்காத விசுவாசம் ஆகியவற்றின்
விளைவுகள் தீவிரமான ஆய்வுக்கு உரியன.
அடால்ஃப் ஹிட்லர்,
பெனிட்டோ முசோலினி உள்ளிட்ட சர்வாதிகாரத் தலைவர்களின் கவலை அளிக்கும்
உதாரணங்களை வரலாறு வழங்குகிறது; அவர்கள் பிரச்சாரம், மாபெரும் மக்கள் கூட்டங்களைத் திரட்டுவது மற்றும் எதிர்க் கருத்துக்களை
ஒடுக்குவதன் மூலம் தனிநபர் ஆளுமை வழிபாட்டுக் கூறுகளை வளர்த்தனர்.
இத்தகைய அமைப்பு முறைகள் தனிநபர்களைப் போற்றிப் புகழ்ந்த அதே வேளையில், நிறுவனங்களைப் பலவீனப்படுத்தின; எதிர்ப்பை ஓரங்கட்டி
பொது நலனை ஆட்சி அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களின் பேராசை நோக்கங்களுக்கு அடிபணியச்
செய்தன.
தனிநபர் வழிபாட்டின் அபாயம் ஒரு தலைவரைத் தனித்துவத் திறமை வாய்த்தவராகவோ, தெய்வீகமாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவராகவோ அல்லது தவறு ஏதும் செய்ய
முடியாதவராகவோ கருதுவதில் அடங்கியுள்ளது. பின்னர் அத்தகைய ஒரு தலைவரை விமர்சிப்பது
நம்பிக்கை துரோகமாகிறது; சுதந்திரமான நிறுவனங்கள் அடிமை
ஊழியம் செய்பவையாக ஆகிறது; மாற்றுக் கருத்துக் கொண்டோர்
எதிரிகளாக முத்திரை குத்தப்படுகின்றனர். பொறுப்பேற்றலும் பகுத்தறிவு சார்ந்த
விவாதங்களும் விலகி நின்று தனிநபர் புகழ் பாடுவதற்கு வழி விடுகின்றன.
கருத்து வேறுபாடுகளை வெளியிடுவதற்கான இடஎதிர்ப்பாளர் களுக்கு எதிராக மிரட்டிப் பணிய வைக்கும் நடவடிக்கை குறித்தான கவலைகள் ஜனநாயகப் பாதுகாப்புக்களின் முக்கியத்துவத்தை மேலும் வலியுறுத்து-
பிரதமர் பதவி என்பது பொறுப்பு, பணிவு மற்றும் பொறுப்பேற்றல் தன்மைகள்
தேவைப்படுவது. அதன் அரசியலமைப்புக் கடமைகளை நிறைவேற்றுவதன் மூலம் அந்தப் பதவிக்கான மரியாதை எழ வேண்டுமே தவிர, அந்தப்
பதவி வகிப்பவரை இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட திறமை உடையவராகவோ அல்லது சாதாரண
மனிதர்களுடன் ஒப்பிட முடியாதவராகவோ மிகையாகச் சித்தரித்துக் காட்டுவதில் இல்லை.
செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) தொழில்நுட்பம் கல்வி, அறிவியலைப் புரிந்து கொள்வது
சுகாதாரம் மற்றும் மனித நலவாழ்வு முதலியவற்றை மேம்படுத்த பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்;
அதற்கு மாறாகத் தெய்வீக அங்கீகாரம் படைத்தவராகத் தலைவரின் தோற்றத்தை
உருவாக்கப் பயன்படுத்தக் கூடாது.
அதிகாரத்தில் இருப்பவரைக் கேள்வி கேட்கும், சான்றாதாரங்களைப் புராணத் தொன்மங்களிலிருந்து வேறுபடுத்தி அறியும் மற்றும் சுதந்திரமான பகுத்தறிவைப் பேணும் குடிமக்களையே இந்தியாவின் ஜனநாயக எதிர்காலம் சார்ந்துள்ளது. பகுத்தறிவு சிந்தனை இல்லாமையைத் தொழில்நுட்ப மேம்பாட்டால் ஈடு செய்ய முடியாதது போலவே கண்மூடித்தனமான புகழ்பாடுதலும் அறிவார்ந்த குடிமைப் பண்புக்கு மாற்றாக அமைய முடியாது
இன்று உயிருடன் இருந்து ஒருவரைப் பின் தொடரும் மக்களோ, அல்லது பல தசாப்தங்களுக்கு முன்பு மறைந்த ஓர் ஆன்மீகத் தலைவரின் –ஏஐ தொழில்நுட்பத்தால் உருவாக்கப்பட்ட ஒளிஉருவ– பிம்பமோ (ஒரு தலைவரைப் பற்றி) வழங்கும் மிகையான புகழ்ச்சி தலைமைத்துவம் என்பதற்கான உண்மையான அளவுகோல் அல்ல. மாறாக அரசியலமைப்பு ஜனநாயகத்தைப் பாதுகாக்கும் திறன், குடிமக்கள் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பது, அறிவியல் மனப்பான்மையை ஊக்குவிப்பது மற்றும் சாதாரண மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை மேம்படுத்துவது ஆகியவைதான் தலைமைத்துவத்தின் உண்மையான அளவுகோல் ஆகும். இந்தக் கடமை பொறுப்புகளுக்கு மாறாக சுய புகழ்ச்சி முன்னுரிமை பெறும்போது அதன் விளைவுகள் தனிநபரைத் தாண்டி ஜனநாயகப் பொது வாழ்வின் அடித்தளத்திற்கே அச்சுறுத்துவதாக அமைகின்றன.
–நன்றி:
நியூ ஏஜ் (நவ.8 –14)
–தமிழில் : நீலகண்டன்,
என்எப்டிஇ, கடலூர்
.



















